πιθανουργός
πιθανουργός, making probable
πῐθᾰν-ουργός, όν,
- making probable, τῶν ἀπιθάνων Sch.Hermog. in Rh. 7.218 W.
πιθανουργός, ός, όν [ῐᾰ] qui rend vraisemblable, gén. Rhét. 7, 218 W.
Étym. πιθανός, ἔργον.
πιθανουργός, wahrscheinlich machend, die Gabe zu überreden, zu gefallen habend (?).