πιτύινος
πιτύινος, of or from the pine
πῐτύ-ῐνος [ῠ], η, ον,
- of or from the pine, ῥητίνη π. pine-resin, Hp. Mul. 2.203, Thphr. HP 9.2.2; so πιτυΐνη alone, Orib. Fr. 89, Paul.Aeg. 7.17; π. στέφανος Plu. QConv. 2.677b; π. φύσημα Gal. 13.475.