πιτύϊνος Save Bailly 2024 Pape πιτύϊνος, η, ον [πῐ] de pin, Plut. M. 677b ; ῥητίνη πιτυΐνη, Hpc. 671, 27, résine. Étym. πίτυς. πιτύϊνος, fichten, von der Fichte, κῶνοι, Fichtenzapfen, Ath. II.57c.