πλόκιμος
πλόκιμος, for plaiting
πλόκ-ῐμος, ον,
- for plaiting, κάλαμος Thphr. HP 4.11.1.
πλόκιμος, ος, ον [ῐ] qui peut être tressé, Th. H.P. 4, 11, 1.
Étym. πλόκος.
πλόκιμος, zum Flechten gehörig, geschickt, Theophr.