ποιήτρια
ποιήτρια, a poetess
ποι-ήτρια, ἡ, fem. of ποιητής, Hld. 2.8;
- poetess, ἐπέων π. Supp.Epigr. 2.263 (Delph., iii B.C.), cf. SIG 532.4 (Lamia, iii B.C.), Str. 17.1.33, Plu. Aet.Gr. 2.300f, Luc. Musc.Enc. 11, Ath. 13.600f, etc.; par excellence, of Sappho, Gal. 4.771.
ποιήτρια, ας (ἡ)
1 celle qui fait, auteur de, Hld. 2, 8 ||
2 femme poète, Plut. M. 300f, 675b; Luc. Musc. enc. 11 ; Ath. 600f, etc.
Étym. ποιέω.
ποιήτρια, ἡ, fem. zu ποιητής, bes. Dichterin, Luc. encom. musc. 11, Ath. XIII.600f ; Plut. u. a.Sp.
ποιήτρια, ἡ,
fem. of ποιητής
- a poetess, Luc.