ποιητικεύομαι

ποι-ητῐκεύομαι, Pass.,

• to be a poetic invention, Anon. Incred. 3.
• • II Med., speak poetically, Eust. 79.12, Sch. Arat. 696, al.

ποιητικεύομαι, = ποιητίζω ; Schol. Arat. Phaen. 136 ; Eust.; von Poll. 4.17 verworfen ; vgl. Lobeck Phryn. p. 764.