ποιηματικός
ποιηματικός, poetical
ποι-ημᾰτικός, ή, όν,
- poetical, Plu. QConv. 2.744f.
ποιηματικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne un poème, poétique, Plut. M. 744e.
Étym. ποίημα.
ποιηματικός, zum Gedichte gehörig, dichterisch, poetisch, Plut. Symp. 9.14.3 u. a.Sp.