ποιηβόρος
ποιηβόρος, grass-eating
ποιη-βόρος, ον, (βορά)
- grass-eating, Oenom. ap. Eus. PE 5.23.
ποιη·βόρος, ος, ον, qui se nourrit d’herbe, herbivore, Œnom. (Eus. P.E. 215) (ποίη 1, βιβρώσκω).
ποιηβόρος, grasfressend, Sp.