πολυήκοος
πολυήκοος, having heard much, much-learned
πολυ-ήκοος, ον, (ἀκούω)
- having heard much, much-learned, π. ἐν ταῖς ἀναγνώσεσιν καὶ πολυμαθεῖς Pl. Lg. 810e; π. ἄνευ διδαχῆς Id. Phdr. 275a.
πολυ·ήκοος, ος, ον, qui a beaucoup appris, très savant, Cléob. (Stob. Fl. 3, 79) ; Plat. Leg. 810e, Phædr. 275a.
Étym. π. ἀκούω.
πολυήκοος, viel hörend, der viel gehört, gelernt hat, vielkundig ; Plat. Phaedr. 275a ; καὶ πολυμαθής, Legg. VII.810e ; τῶν βιβλίων, Damasc. bei Suid.
πολυήκοος
πολυ-ήκοος, οον,
ἀκούω
- having heard much, much-learned, Plat.