πολυετής
πολυετής, of many years, full of years
πολυ-ετής, ές,
- after many years, π. σεσωσμένος E. Or. 473; π. μολεῖν Id. Hel. 651 (lyr.).
- II lasting many years, βίος OGI 383.22 (Nemrud Dagh, i B.C.); ζωή, πόλεμοι, Ph. 2.364, 1.677; δουλεία Luc. Merc.Cond. 17; χρόνος Sor. 1.33; full of years, γῆρας LXX Wi. 4.16; old, ἐλέφας Hld. 10.25; οἶνος Dsc. 2.76; keeping for many years, of a remedy, Aët. 9.24.
πολυ·ετής, ής, ές (qu’on désire, qu’on attend, qu’on revoit) après de longues années, Eur. Or. 473 ||
➳ Ion. πουλυετής, Sib.
Étym. π. ἔτος.
1. vele jaren durend:
2. als pred. adj. na lange tijd:
πολυετής, ές, vieljährig, bejahrt ; Eur. Or. 473, Hel. 657 ; Luc. Herm. 50 ; χρόνος, Poll. 1.58.
πολυετής
πολυ-ετής, ές
ἔτος
- of many years, full of years, Eur.