πολυαίνετος
πολῠ-αίνετος, ον, = sq., E. Heracl. 761 (lyr.), BCH 29.412 (Callatis):—also πολῠ-αίνητος, IG 42(1).616.5 (Epid., iv B. C.); to be restored in BCH 21.599 (Delph., iv B. C.).
πολυ·αίνετος, ος, ον, c. πολύαινος, Eur. Her. 761.
πολυαίνετος, = πολύαινος, Eur. Heracl. 761, πόλιν δορὸς ἀλκᾷ πολυαίνετον.