πολυάϊξ
πολυ·άϊξ, ϊκος (ὁ, ἡ) [ᾱῑκ] impétueux, propr. aux bonds répétés ou violents, Il. 1, 165, etc. ; Od. 11, 314.
Étym. π. ἀΐσσω.
πολυάϊξ, ϊκος, wobei es viele heftige Bewegung u. Stöße gibt, mit vieler Bewegung u. Anstrengung verbunden ; πόλεμος, Il. 1.165 u. öfter, auch κάματος, 5.811. Die Alten erkl. πολυόρμητος u. πολυκίνητος. Vgl. auch πολυάϊκος.
πολυάϊξ
-ϊκος
[πολυ-, πολύς + ἀϊκ-, ἀΐσσω.]
Much rushing, impetuous, violent.
Epithet of war or battle : πολέμοιο Il. 1.165, Il. 20.328 : Od. 11.314.
So κάματος πολυάϊξ, the weariness of many assaults Il. 5.811.