πολυφωνία
πολυφωνία, variety of tones
πολῠφων-ία, ἡ,
- variety of tones, αὐλῶν Plu. Mus. 2.1141c, cf. QConv. 674f; ὀρνέων D.S. 2.56; variety of speech, J. AJ 1.4.3.
πολυφωνία, ας (ἡ) [ῠ]
1 grand nombre de voix ou de sons, en parl. d’oiseaux, DS. 2, 56 ; de flûtes, Plut. M. 1141c ||
2 p. suite, variété de langage, Jos. A.J. 1, 4, 3 ||
3 parole abondante, loquacité, Plut. M. 674c.
Étym. πολύφωνος.
πολυφωνία, ἡ, Vieltönigkeit, Plut. Symp. 5.2 M.