πρέπω

πρέπ-ω, impf. ἔπρεπον, which were the tenses chiefly in use: fut. πρέψω A. Eu. 995 (anap.), Pl. Plt. 269c, 288c: aor. ἔπρεψα Id. Chrm. 158c:—

• prop. of impressions on the senses,
• • • 1 on the eye, to be clearly seen, to be conspicuous among a number, ὁ δʼ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων Il. 12.104; μετὰ δὲ π. ἀγρομένοισιν Od. 8.172, Hes. Th. 92; to be distinguished in or by a thing, φάρεσιν μελαγχίμοις A. Ch. 12, cf. Th. 124 (lyr.), E. Alc. 512, 1050; π. παρηῒς φοινίοις ἀμυγμοῖς A. Ch. 24 (lyr.); shine forth, show itself, πειρῶντι χρυσὸς ἐν βασάνῳ π. Pi. P. 10.67; πανσέληνος ἐν σάκει π. A. Th. 390, cf. Pers. 239 (troch.), Ag. 389 (lyr.); πρέπουσά θʼ ὡς ἐν γραφαῖς ib. 242 (lyr.); ἐπί τοι πρέπει ὄμμασιν αἰδώς h.Cer. 214; Ζεὺς πρέπων διʼ αἰθέρος E. Hel. 216 (lyr.): sts. c. part., to be clearly seen as doing or being, ὁ φρυκτὸς ἀγγέλλων πρέπει A. Ag. 30; σπλάγχνα . . πρέπουσʼ ἔχοντες ib. 1222, cf. Eu. 995 (anap.).
    • 2 on the ear, βοὰ π. the cry sounds loud and clear, Pi. N. 3.67, cf. A. Ag. 321.
    • 3 on the smell, to be strong or rank, ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου π. ib. 1311.
  • II to be conspicuously like, resemble, π. τινὶ εἶδος to be like one in form, Pi. P. 2.38; πρέποντα . . ταύρῳ δέμας A. Supp. 301; εἴ τι σῇ δοκεῖ πρέπειν γυναικί E. Alc. 1121; πρέπεις . . θυγατέρων μορφὴν μιᾷ Id. Ba. 917: c. inf., τοῦδε γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν his running is like Persian to behold, A. Pers. 247, cf. Supp. 719; more freq. with ὡς or ὥστε, πρέπει ὡς τύραννος εἰσορᾶν S. El. 664; ὡς πένθιμος πρέπεις ὁρᾶν E. Supp. 1056; πρέπει γʼ ὥστε θὴρ ἄγραυλος φόβῃ Id. Ba. 1188 (lyr.).
  • III to be conspicuously fitting, beseem, c. dat. pers., θνατὰ θνατοῖσι πρέπει Pi. I. 5(4).16; τοῖς ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει A. Ag. 941, cf. Pl. Chrm. 158c, etc.; with Preps., ποῦ τάδʼ ἐν χρηστοῖς πρέπει; E. Heracl. 510; οἷα δὴ εἰς πλῆθος πρέπει X. Cyr. 2.1.24: c. part., ὅ τι γιγνόμενον ἂν πρέποι Pl. Epin. 976c, cf. Plt. 269c, 288c; πρέποι γὰρ ἂν (sc. λεχθεῖσα) Id. Sph. 219c.
  • • 2 freq. in part., ὕμνοι πρέποντες γάμοις Id. R. 460a, etc.; esp. in part. neut., πρέπον τε εἶναι καὶ ἁρμόττειν Id. Grg. 503e; ἤν τι ἄλλο π. δοκῇ εἶναι Th. 6.25; τὸ π. τῇ γραφῇ Plb. 2.40.3: rarely c. gen., π. ἦν δαίμονος τοὐμοῦ τόδε S. Aj. 534, cf. Plu. Caes. 14, Thom.Mag. p.306 R.; τὸ π. that which is seemly, propriety, Pl. Hp.Ma. 294a; πρὸς τὸ μέτριον καὶ τὸ π. Id. Plt. 284e, etc.: pl., πρέποντα πάσχειν Antipho 3.3.9; πρέποντα τῇ συγγενείᾳ ποιοῦντες Isoc. 10.23.
    • 3 rarely with personal subject, πρέπων ἔφυς πρὸ τῶνδε φωνεῖν art the fit person to . ., S. OT 9; Πομπήϊος . . πάνυ τοῖς ἔπεσι πρέπων suiting them, Plu. Pomp. 72, cf. Publ. 17.
    • 4 mostly impers., πρέπει it is fitting, both of outward circumstances and moral fitness, c. dat. pers. et inf., Hdt. 9.79, etc.; οὐ πρέπει νῷν . . δάσασθαι Pi. P. 4.147; πρέπει ἐσλοῖσιν ὑμνεῖσθαι Id. Fr. 121, cf. A. Ag. 483 (lyr.), E. Hipp. 115, etc.: with inf. unexpressed, πρέπει γοῦν σοι [ἀποκρίνεσθαι] X. HG 4.1.37.
    • • b c. acc. pers. et inf., πρέπει τὸν Αἰνησιδάμου ἐγκωμίων τε μελέων λυρᾶν τε τυγχανέμεν Pi. O. 2.46, cf. A. Supp. 203, S. Tr. 728, Th. 1.86, etc.
      • c c. inf. only, πρέπει γαρυέμεν Pi. N. 7.82, cf. P. 5.43, A. Th. 656, Ag. 636, etc.
      • d with inf. understood, an acc. may be subject, ἀπήλλαξαν οὕτω ὡς κείνους ἔπρεπε Hdt. 8.68.αʹ, cf. A. Supp. 195, Pl. Prt. 312b; or object, τείσασθαι οὕτως, ὡς κείνους [τείσασθαι] πρέπει Hdt. 4.139; so with dat. of indirect object, Id. 8.114.
  • IV trans., liken, τινί τι A. Ag. 1328 (ap. Phot.).

πρέπω, 1) sich auszeichnen, hervorstechen, deutlich in die Augen fallen ; ὁ δʼ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων, Il. 12.104, von Hektor, der durch Alle hindurch in die Augen fällt, μετʼ ἀγρομένοισιν, Od. 8.172 ; Hes. Th. 92, sich auszeichnen woran, worin, μετὰ δʼ ἔπρεπε γαστέρι μάργῃ, Od. 18.2. wo man gew. eine Tmesis von μεταπρέπω annimmt ; πειρῶντι χρυσὸς πρέπει, Pind. P. 10.67 ; auch βοὰ πρέπει, das Geschrei tönt laut und deutlich hervor, N. 3.67, vgl. Aesch. Ag. 312, λαμπρὰ δὲ πανσέληνος ἐν μέσῳ σάκει πρέπει, Spt. 372, vgl. Ag. 233, 378 ; ὁμήγυρις στείχει γυναικῶν φάρεσιν μελαγχίμοις πρέπουσα, Ch. 12, vgl. 18, 24 ; so auch ἐπί τοι πρέπει ὄμμασιν αἰδώς, aus den Augen leuchtet die keusche Zucht, H.h. Cer. 214 ; c. part., ὡς ὁ φρυκτὸς ἀγγέλλων πρέπει, Aesch. Ag. 30, er verkündet laut und deutlich, vgl. Eum. 949 ; auch von durchdringendem, scharfem Geruche, Ag. 1322.
2) ähnlich sein, εἶδος πρέπεν θυγατέρι, Pind. P. 2.38 ; πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας, Aesch. Suppl. 297 ; u. c. inf., aussehen, erscheinen wie Etwas, τοῦτο γὰρ δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν, Pers. 243, dieses Mannes Lauf erscheint persisch anzusehen ; auch mit ὡς u. dem inf., πρέπει γὰρ ὡς τύραννος εἰσορᾷν, Soph. El. 654, d.i. er gleicht an Ansehen einem Herrscher ; ὡς πένθιμος πρέπεις ὁρᾷν, du erscheinst wie ein Betrübter anzusehen, Eur. Suppl. 1056. Zuweilen steht auch statt des inf. das partic. dabei, Schaefer Dion.Hal. C.V. 212. – Dah
3) entsprechen, passend, angemessen sein, τί χρῆμα κουρᾷ τῇδε πενθίμῳ πρέπει, welche Begebenheit paßt zu diesem Trauerhaar ? entspricht diesem Trauerzeichen ? Eur. Alc. 512, v.l. πρέπεις.
Am häufigsten impers. πρέπει, decet, es ziemt sich, schickt sich, ist angemessen, τὸν πρέπει τυγχανέμεν μελέων, Pind. Ol. 2.46 ; πρέπει ὑπαντιάσαι, P. 5.40 ; οὐ πρέπει ἄμμιν λύειν τείχη, Theogn. 235 ; οὔτε κλαίειν οὔτʼ ὀδύρεσθαι πρέπει, Aesch. Spt. 638 ; τοῖς ὀλβίοις γε καὶ τὸ νικᾶσθαι πρέπει, Ag. 915 ; auch c. acc., ὡς ἐπήλυδας πρέπει, Suppl. 192 ; u. mit acc. c. inf., πρέπει κήρυκʼ ἀπαγγέλλειν τορῶς ἕκαστα, Suppl. 909 ; ὁ πᾶς ἐμοί, ὁ πᾶς ἂν πρέποι παρὼν ἐννέπειν τάδε χρόνος, Soph. El. 1245 ; τῆς σε τυγχάνειν πρέπει, Trach. 725, u. öfter ; auch im partic., πρέπων ἔφυς πρὸ τῶνδε φωνεῖν, O.R. 9 ; ὡς πρέπει δούλοις λέγειν, Eur. Hipp. 115 ; ὀργὰς πρέπει θεοὺς οὐχ ὁμοιοῦσθαι βροτοῖς, Bacch. 1346 ; selten c. gen, πρέπον ἦν δαίμονος τοῦ ʼμοῦ τόδε, war meines Dämons würdig, Soph. Aj. 534 ; Thuc. 3.59 ; welchen Gebrauch Thom.Mag. ausdrücklich auf das partic. einschränkt. Oft bei Her. auch mit Auslassung des inf., der aus dem Zusammenhange leicht zu ergänzen ist, τίσασθαι οὕτω, ὡς ἐκείνους πρέπει, sc. τίσασθαι, 4.139 ; ἀπήλλαξαν οὕτως, ὡς ἐκείνους πρέπει, sc. ἀπαλλάξαι, 8.68.1, vgl. 8.114 ; ὡς τὸν ἐλεύθερον πρέπει, Plat. Prot. 312b, sc. μανθάνειν ; τὸ ταῦτα διϊσχυρίσασθαι οὕτως ἔχειν οὐ πρέπει νοῦν ἔχοντι ἀνδρί, Phaed. 114d ; τοῖσδε δὴ πρέποι ἂν τοῦτο, Theaet. 146d ; u. umschrieben mit dem partic., ξενισθέντας οἷς ἦν πρέπον ξενίοις, Tim. 17b, u. öfter ; aber auch ὕμνοι πρέποντες τοῖς γιγνομένοις γάμοις, Rep. V.459e, δένδρων φυτεύσεις πρεπούσας ὕδασι Critia. 117a ; fut., πρέψει ὄνομα τινί, Polit. 288c ; aor., τὸ αἰσχυντηλὸν αὐτοῦ τῇ ἡλικίᾳ ἔπρεψεν, Charm. 158c ; πρέπειν εἰς πλῆθος, Xen. Cyr. 2.1.24 ; πρός τι, 5.3.47 ; Folgde : τὸ πρέπον, das Geziemende, Passende, Schickliche, Sp.; κατὰ τὸ πρέπον τῇ γραφῇ, Pol. 2.40.3 u. öfter ; πάνυ τοῖς ἔπεσι πρέπων ἐκείνοις, Plut. Pomp. 72.

πρέπω

(ἐπι-, μετα-)

To be pre-eminent, conspicuous, distinguished, noted: ἔπρετε καὶ διὰ πάντων Il. 12.104. Cf. Od. 8.172, Od. 18.2 (was noted for his ...).

πρέπω (πρέπει: impf. πρέπεν.)

• 1
• • a be like c. dat. εἶδος γὰρ ὑπεροχωτάτᾳ πρέπεν Οὐρανιᾶν P. 2.38
  • b be clear, conspicuous πειρῶντι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν βασάνῳ πρέπει καὶ νόος ὀρθός P. 10.67
• 2 befit
• • a c. dat. θνατὰ θνατοῖσι πρέπει I. 5.16
  • b impers., it is fitting
  • • α c. acc. & inf. πρέπει τὸν Αἰνησιδάμου ἐγκωμίων τε μελέων λυρᾶν τε τυγχανέμεν O. 2.46 τὸν ἐν ἀοιδᾷ νέων πρέπει χρυσάορα Φοῖβον ἀπύειν P. 5.104
    • β c. dat. & inf. “οὐ πρέπει νῷν τιμὰν δάσασθαι” P. 4.147 εὐ]δαιμόνων βρομιάδι θοινᾷ πρέπει[ ]κορυφὰν[ ]θέμεν Δ. 1. 11. ἐμὲ δὲ πρέπει παρθενήια μὲν φρονεῖν γλώσσᾳ τε λέγεσθαι Παρθ. 2. 33. πρέπει δʼ ἐσλοῖσιν ὑμνεῖσθαι fr. 121.
    • γ c. inf. ἑκόντι τοίνυν πρέπει νόῳ τὸν εὐεργέταν ὑπαντιάσαι P. 5.43 βασιλῆα δὲ θεῶν πρέπει δάπεδον ἂν τόδε γαρυέμεν ἡμέρᾳ ὀπί N. 7.82
• 3 in tmesis. βοὰ δὲ νικαφόρῳ σὺν Ἀριστοκλείδᾳ πρέπει (v. συμπρέπω) N. 3.67

πρέπω , ipf. ἔπρεπε: be conspicuous or distinguished, Il. 12.104, Od. 8.172, Od. 18.2.

πρέπω

• • Iof impressions on the senses,
  • • 1on the eye, to be clearly seen, to be conspicuous, ὁ δʼ ἔπρεπε καὶ διὰ πάντων Il.; c. dat. rei, to be distinguished in or by a thing, Aesch., Eur.:—absol. to shine forth, shew itself, appear, Pind., Aesch.; with a part., to be clearly seen as doing or being, Aesch.
    • 2on the ear, βοὰ πρέπει the cry sounds loud and clear, Pind., Aesch.
    • 3on the smell, to be strong or rank, Aesch.
  • IIto be conspicuously like, to be like, to resemble, c. dat., Pind., Eur.
  • • 2c. inf., δράμημα φωτὸς Περσικὸν πρέπει μαθεῖν his running is like Persian to behold, i. e. one may see it is Persian, Aesch.; so, πρέπει ὡς τύραννος εἰσορᾶν Soph.
  • IIIto be conspicuously fit, to become, beseem, suit, c. dat. pers., θνατὰ θνατοῖσι πρέπει Pind., etc.
  • • 2often in part., πρέπον ἐστί or ἦν for πρέπει or ἔπρεπε, Thuc., etc.; rarely c. gen., πρ. ἦν δαίμονος τοὐμοῦ τόδε Soph.:—part. neut. τὸ πρέπον, οντος, that which is seemly, fitness, propriety, Lat. decorum, Plat.
    • 3rarely with a person as the subject, πρέπων ἔφυς φωνεῖν art the fit person to speak, Soph.
    • 4impers. πρέπει, Lat. decet, it is fitting, it beseems, suits, becomes, c. dat. pers. et inf., οὐ πρέπει ἄμμιν λύειν τείχη Theogn.; ὡς πρέπει δούλοις λέγειν Eur.:—also c. acc. pers. et inf., τὸν πρέπει τυγχανέμεν ὕμνων Pind., etc.:—c. inf. only, πρέπει γαρυέμεν Pind.:—when an acc. alone follows, an inf. must be supplied, τίσασθαι ὡς ἐκείνους πρέπει (sc. τίσασθαι) Hdt.