καλός

καλός, ή, όν, Aeol. κάλος (v. infr.), α, ον, Boeot. καλϝός Schwyzer 538 (vi B. C.):—

• beautiful, of outward form, freq. of persons, κάλλιστος ἀνὴρ ὑπὸ Ἴλιον ἦλθεν Il. 2.673: in Hom. usu. in the phrase κ. τε μέγας τε Il. 21.108, al.; μέγας καὶ κ. Od. 9.513; καλή τε μεγάλη τε 13.289, 15.418; καλὸς δέμας beautiful of form, 17.307; κ. ἰδέᾳ Pi. O. 10 (11).103; εἶδος κάλλιστος X. Cyr. 1.2.1; κ. τὸ σῶμα Id. Mem. 2.6.30; τὰς ὄψεις Theopomp.Hist. 195; χορῷ καλή beauteous in the dance, Il. 16.180: c. inf., καλλίονες καὶ μείζονες εἰσοράασθαι Od. 10.396; ἐσορᾶν κ. Pi. O. 8.19: freq. of parts of the body, fair, shapely, κ. πρόσωπα, ὅμματα, παρήϊα, σφυρά, Il. 19.285, 23.66, Od. 19.208, Il. 4.147; χρώς 5.354, al.; of clothes, εἵματα, φάρεα, χιτών, χλαῖνα, πέδιλα, Od. 6.111, 24.277, Il. 2.43, Od. 10.365, 1.96; πέπλος κάλλιστος ποικίλμασιν ἠδὲ μέγιστος Il. 6.294; of arms and armour, κνημῖδες, ἀσπίς, σάκος, κόρυς, φάσγανα, ἔντεα, 3.331, 11.33, 22.314, 18.612, 15.713, Od. 19.18; of buildings, manufactured articles, etc., αὐλὴ κ. τε μεγάλη τε 14.7; κ. δώματα, τεῖχος, πόλιες, 3.387, Il. 21.447, 18.491; ἄμαξα, τράπεζα, θρόνος, 24.267, 11.629, Od. 1.131; also τέμενος, ἀγρός, Il. 12.314, Od. 24.206; so after Hom., Λύδιον κ. ἔργον Sapph. 19, etc.; ἐέρσα κ. ead. 96.12 L.-P..
• • • 2 in Att. added to a name in token of love or admiration, as Ἀρίσημος κ. IG 1(2).921, etc.; ἐν τοῖσι τοίχοις ἔγραφʼ Ἀθηναῖοι καλοί" Ar. Ach. 144, cf. V. 98; Ἀλκιβιάδης ὁ καλός, Σαπφὼ ἡ καλή, Pl. Alc. 1.113b, Phdr. 235c.
    • • b ἡ Καλή or Καλλίστη, as epith., A. Ag. 140 (lyr.), Paus. 1.29.2, CIG 4445 (Beroea).
      • c Καλοί, οἱ, divinities worshipped in childbirth, IG 5(1).1445 (Messene, ii B. C.).
    • 3 τὸ καλόν beauty, Sapph. 79, E. IA 21 (anap.), etc.; τὰ καλά the proprieties or elegancies of life, Hdt. 1.8, 207; ἁπάντων καλῶν ἄμμορος Pi. O. 1.84; αἱ τέχναι ἃς πηγάς φασι τῶν κ. εἶναι X. Cyr. 7.2.13.
  • II with ref. to use, good, of fine quality, κ. λιμήν Od. 6.263; Βορέῃ ἀνέμῳ . . καλῷ fair, 14.253, 299; κ. ἀργύριον, opp. κίβδηλον, genuine silver, X. Mem. 3.1.9; opp. ἀποτετριμμένον, good silver currency, PCair.Zen. 21.33 (iii B. C.); ἐλαῖαι PHib. 1.49.12 (iii B. C.); γῆ Ev.Luc. 8.15; κ. οἶνος PFay. 133.8 (iv A. D.); στρατόπεδον κάλλιστον Th. 5.60; ἀνταπεδώκατε πονηρὰ ἀντὶ καλῶν LXX Ge. 44.4; κ. ἐς στρατιάν X. Cyr. 3.3.6; πρός τι Pl. Hp.Ma. 295c, Grg. 474d, etc.: c. inf., λόφος κάλλιστος τρέχειν X. An. 4.8.26; ἐν καλῷ [τόπῳ] in a good place, καθίζεσθαι, ὁρμεῖν, Ar. Th. 292, X. HG 2.1.25; ἐν καλῷ μὲν τοῦ κόλπου καὶ τῶν πόλεων, ἐν κ. δὲ τοῦ τὴν χώραν βλάπτειν, ib. 6.2.9; ἐν καλῷ under favourable circumstances, Th. 5.59.60; ἐν κ. (sc. χρόνῳ) in good time, in season, E. IA 1106; ἐν οὐ κ. Id. Or. 579; ἐν καλῷ [ἐστι] c. inf., S. El. 384 (so καλόν ἐστι c. inf., Id. Ph. 1155 (lyr.), Ar. Pax 278, Th. 8.2); ἐς καλόν S. OT 78, Pl. Men. 89e, Smp. 174e; τί γὰρ ἐμοὶ ζῆν καλόν; what is the good of life to me? Ph. 2.594; καλῇ πίστει, = Lat. bona fide, PTeb. 418.14 (iii A. D.).
  • • 2 of sacrifices, auspicious, σφάγια A. Th. 379; οἰωνοί E. Ion 1333; ἱερά Th. 4.92; τὸ τέλος κ. τῆς ἐξόδου X. An. 5.2.9; κ. τὰ ἱερὰ ἦν αὐτῷ Id. Cyr. 3.2.3: c. inf., ἰέναι . . κ. ἡμῖν τὰ ἱερὰ ἦν Id. An. 2.2.3: Com., τὰ τῆς πυγῆς κ. (for τοῦ θεοῦ) Ar. Pax 868.
  • III in a moral sense, beautiful, noble, honourable, in Hom. only in neut., οὐ καλὸν ἔειπες Od. 8.166, cf. 17.381; μεῖζον κλέος . . καὶ κάλλιον 18.255; freq. καλόν [ἐστι] c. inf., κ. τοι σὺν ἐμοὶ τὸν κήδειν ὅς κʼ ἐμὲ κήδῃ Il. 9.615; οὐ γὰρ ἔμοιγε κ. (sc. ἄρχειν) 21.440; οὐ κ. ἀτέμβειν οὐδὲ δίκαιον Od. 20.294; so in Trag., καλόν μοι τοῦτο ποιούσῃ θανεῖν S. Ant. 72, etc.; μάθετε καλὸν ποιεῖν LXX Is. 1.17: Comp., οὐ μέν τοι τόδε κάλλιον οὐδὲ ἔοικε Od. 7.159, cf. Il. 24.52; after Hom. freq. of actions, etc., κάλων κἄσλων Sapph. Supp. 2.4 (unless of persons here); κ. ἔργματα noble deeds, Pi. I. 4(3).42, cf. S. Fr. 839, etc.; ἀναστροφὴ κ. 1 Ep.Pet. 2.12: in pl., excellences, πλῆθος καλῶν Pi. O. 13.45; πολλῶν καλῶν δεῖ τῷ καλόν τι μωμένῳ S. Fr. 938; τὰ τοῦ παιδὸς κ. X. Smp. 8.17.
  • • 2 τὸ κ. moral beauty, virtue, honour, opp. τὸ αἰσχρόν, Id. Mem. 1.1.16, cf. Pl. Smp. 183d, etc.; ὅττι καλόν, φίλον ἐστί, τὸ δʼ οὐ καλὸν οὐ φίλον ἐστίν Thgn. 17, cf. E. Ba. 881 (lyr.), Pl. Ly. 216c; οὐ ταὐτὸν ἡγῇ σύ, ὡς ἔοικας, κ. τε καὶ ἀγαθὸν καὶ κακὸν καὶ αἰσχρόν Id. Grg. 474d, cf. Smp. 201e; τοὐμὸν κ. E. Supp. 300.
    • 3 of persons, in early writers coupled with ἀγαθός, v. καλοκἀγαθός; later κ. ποιμήν Ev.Jo. 10.11; κ. στρατιώτης 2 Ep.Tim. 2.3.
  • IV in Att. and Trag. freq. ironically, fine, specious, γέρας κ. A. Eu. 209; κ. γὰρ οὑμὸς βίοτος ὥστε θαυμάσαι S. El. 393, cf. E. Ba. 652; κ. Χάρις D. 9.65; κ. ὕβριν ὑβρισμένοι Id. 23.121; καί σοι . . θωπεῦσαι καλόν S. OC 1003; μετʼ ὀνομάτων καλῶν Th. 5.89.
• B Degrees of Comp.: Comp. καλλίων, ον, Il. 24.52, Od. 10.396, etc.: neut. κάλιον [ᾰ] Alc. 134: Sup. κάλλιστος, η, ον, Il. 20.233, etc.; late καλλιώτερος or -ότερος, POxy. 1672.6 (i A. D.), Sch. E. Tr. 966; also καλώτερος Hdn. Epim. 69.
• C Adv.:—Poets freq. use neut. καλόν as Adv., κ. ἀείδειν Il. 18.570, Od. 1.155; καλά Il. 6.326; later τὸ κ. Theoc. 3.3, 18, Call. Epigr. 53, Herod. 1.54.
• • II regul. Adv. καλῶς (Dor. καλώς Sophr. 22), well, rightly, οὐδʼ ἔτι κ. οἶκος ἐμὸς διόλωλε Od. 2.64; κ. ζῆν, τεθνηκέναι, etc., S. Aj. 479, etc.; κ. φρονεῖν to be in oneʼs right mind, Id. Fr. 836; οὐ κ. ταρβεῖς Id. Tr. 457; κ. ἀγωνιεῖσθαι fairly, on the merits of the case, Lys. 13.88; χρήματα δατῆθθαι κ. Leg.Gort. 4.39; κ. εἰρημένα S. Fr. 576.6; κάλλιον λέγεις Pl. Tht. 161b; κάλλιστʼ ἂν εἴποι S. OT 1172: freq. in phrase καλῶς καὶ εὖ, καλῶς τε καὶ εὖ, Pl. Prt. 319e, Prm. 128b, etc.
  • • 2 of good fortune, well, happily, κ. πράσσειν, = εὖ π., A. Pr. 979, S. Ant. 271; κ. καὶ εὖ πράττειν Pl. Chrm. 172a; κ. ἔχειν to be well, A. Th. 799, etc.; κ. ἔχει σοι Ar. Ach. 946, cf. S. El. 816; κ. ἔχει c. inf., ʼtis well to . ., X. Mem. 3.11.1: c. gen., κ. ἔχειν τινός to be well off in respect to a thing, Hp. Superf. 29; κ. παράπλου κεῖσθαι Th. 1.36; εἰ κ. σφίσιν ἔχοι Id. 4.117; οὔτε τοῖς θεοῖς ἔφη κ. ἔχειν, εἰ . . X. Mem. 1.3.3; καλλιόνως ἔχει Pl. Tht. 169e, etc.; κάλλιστα ἕζει Id. Hp.Ma. 295b.
    • 3 καλῶς, = πάνυ, thoroughly, altogether, τὸν κ. εὐδαίμονα A. Fr. 317, = S. Fr. 934; κ. ἔξοιδα Id. OC 269, cf. OT 1008; κ. ὑπὸ τοῦ πυρὸς διεφθάρθαι D.S. 13.108: Comp., κάλλιον εἰδέναι Pl. Hp.Ma. 300d; κάλλιον ἐοικέναι to be just like, Hp. Genit. 8.
    • 4 κ. ἀκούειν to be well spoken of, Men. Mon. 285, Plu. Apophth.reg. 2.177e.
    • 5 κ. ποιῶν rightly, deservedly, κ. ποιῶν ἀπόλλυται Ar. Pl. 863, cf. D. 1.28, al., Aeschin. 3.232; in requests, κ. ποιήσεις πριάμενος, etc., PPetr. 3p.143 (iii B. C.), etc.; also c. inf., κ. π. γράψαι BGU 1203.7 (i B. C.), etc.
    • 6 in answers, to approve the words of the former speaker, well said! E. Or. 1216, D. 39.15; also, to decline an offer courteously, no, thank you! Ar. Ra. 888; κ. ἔχει Antiph. 165, Men. Pk. 266; πάνυ κ. Ar. Ra. 512; ἀμέλει κ. ib. 532: Sup., κάλλιστʼ, ἐπαινῶ ib. 508; ἔχει κάλλιστα Theoc. 15.3.
    • 7 ironically, finely, καλῶς ἐρήμης γʼ ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος S. Ant. 739, cf. E. Med. 588, Ar. Eq. 344, Din. 1.69.
    • 8 κ. ὁ ἱερεύς hurrah for the priest! SIG 1109.14 (Athens, ii A. D.).
    • 9 repeated with the Adj., καλὴ καλῶς Ar. Ach. 253, Pax 1330, Ec. 730; καλὸς κάλλιστά τε ῥέξαις Pi. O. 9.94.
    • 10 Comp. καλλιόνως Pl. Tht. l.c., Lg. 660d: Sup. καλλίστως PMag.Par. 1.2443,2465, Sch. E. Hec. 310.
• D for compds., v. καλλι-, καλο-.
• E Quantity: ᾱ in Ep. and early Iamb. Poets (exc. h.Ven. 29, Hes. Op. 63, Th. 585): ᾰ in Lyr. (exc. κᾱλῶς B. 12.206) and Trag. (A. Fr. 314, S. Ph. 1381 are corrupt).--In Eleg., Epigr., and Bucol. Poets ᾰ or ᾱ (the latter usu. in thesi); τὰ μὴ κᾰλὰ κᾱλὰ πέφανται Theoc. 6.19, cf. Herod. 7.115, Call. Jov. 55.--In Comp., ῐ in Hom., ῑ in Trag. and later.

καλός, ή, όν, schön ; zunächst
   a) von dem in die Augen Fallenden, von der äußeren Gestalt, von Hom. an, sowohl von Menschen u. Tieren, als von Sachen ; oft verbunden καλός τε μέγας τε, bes. von Männern ; Hom. καλός δέμας, schön an Gestalt, Od. 17.307 ; öfter von einzelnen Teilen des Körpers, πρόσωπα, ὄμματα, παρήϊα, σφυρά, χρόα καλόν, von Kleidern, φάρεα, ῥήγεα, κρήδεμνον, ζώνη, εἵματα, πέδιλα, von Waffen, σάκος, φάσγανον, τεύχεα, von anderen Geräten, δέπας, ἄλενσον, von Gebäuden, Geschenken, Gegenden, wo es oft durch angenehm, reizend, lieblich wiedergegeben werden kann ; ἐσορᾶν καλός, schön anzusehen, Pind. Ol. 8.19 ; ἰδέᾳ καλός, schön von Ansehen, Ol. 1.103, καλὸς τὴν ὄψιν Ath. XII.517e ; καλοὶ τὰ σώματα Xen. Mem. 2.6.30 ; εἶδος κάλλιστος Cyr. 1.2.1 ; μορφὴ καλή Soph. O.C. 584 ; κόσμος Eur. Hipp. 632 ; εἴθʼ αἴσχιον εἶδος ἀντὶ τοῦ καλοῦ λάβω Hel. 270 ; γυνὴ καλὴ καὶ εὐειδής Plat. Crit. 44a ; von Metallen, echt, im Ggstz v. κίβδηλος, Xen. Mem. 3.1.9 ; – τὸ καλόν, Schönheit, Zier, Schmuck ; τὸ καλὸν βίου Eur. I.A. 20 ; Xen. Cyr. 7.3.16 ; τὰ τοῦ βίου, die Genüsse, Reize, Annehmlichkeiten des Lebens, Her. 1.207 ; Xen. Cyr. 7.2.13, καλὰ πάσχειν, sich wohl befinden. – Die Liebhaber schnitten den Namen der Geliebten mit dem Zusatz ὁ καλός, ἡ καλή in die Bäume ein od. schrieben ihn auf die Türen u. Fenster, vgl. die Ausleger tu Ar. Ach. 194, Vesp. 98.
   b) schön für einen besondern Zweck, tauglich, brauchbar, wie man etwa λιμήν Od. 6.263 u. einzelne andere Verbindungen bei Hom. fassen kann ; öfter bei den Att., σῶμα καλὸν πρὸς δρόμον, πρὸς πάλην, Plat. Hipp. mai. 295c ; dem χρήσιμος entsprechend, Dem. 61.32 ; ἀεὶ καλὸς πλοῦς ἔσθʼ ὅταν φεύγῃς κακά Soph. Phil. 637 ; οἰωνοί, Glück bedeutende, Eur. Ion 1333 ; beim Opfer der gew. Ausdruck τὸ ἱερά ἐστι καλά, Xen. An. 1.8.15, vgl. Krüger zu 6.2.9, die Opfer sind gut, fallen glücklich aus ; οὐ γὰρ σφάγια γίνεται καλά Aesch. Spt. 361 ; ähnl. τὸ δὲ τέλος καλὸν τῆς ἐξόδου, das Ende werde glücklich sein, Xen. An. 5.2.9 ; so ἡμέραι Soph. El. 607 ; ἐν καλῷ, sc. τόπῳ, am rechten, gelegenen, bequemen Orte, κεῖσθαι τὴν Κέρκυραν ἐν καλῷ τοῦ Κορινθιακοῦ κόλπου Xen. Hell. 6.2.9, ποῦ καθίζωμʼ ἐν καλῷ τῶν ῥητόρων ἵνʼ ἐξακούω Ar. Th. 292, Luc. Navig. 15 ; häufiger sc. χρόνῳ, zur rechten, gelegenen Zeit, νῦν γὰρ ἐν καλῷ φρονεῖν Soph. El. 376, ἐν καλῷ σʼ ἔξω δόμων ηὕρηκα Eur. I.A. 1106, ἐν οὐ καλῷ μὲν ἐμνήσθην θεῶν Or. 578 ; in Prosa, Plat. Rep. IX.571b ; Xen. Hell. 4.3.5 u. sonst ; ἐν καλῷ ἐδόκει ἡ μάχη ἔσεσθαι Thuc. 5.59, wo der Schol. ἐπὶ συμφέροντι erkl. So auch ἐς καλὸν σὺ εἶπας Soph. O.R. 78 ; εἰς καλὸν ἥκεις ὅπως συνδειπνήσῃς Plat. Symp. 174e ; im superl., ἥκετον εἰς κάλλιστον, zu sehr gelegener Zeit, Euthyd. 275b ; εἰς καλόν γε ὑμῖν συντετύχηκα Xen. Symp. 1.4 ; ἥκεις An. 4.7.3 ; νῦν καλὸν κορέσαι στόμα, jetzt ists Zeit, Soph. Phil. 1140 ; νῦν ἐστιν εὔξασθαι καλόν Ar. Pax 278.
   c) von innerer Beschaffenheit, sittlich schön, gut, trefflich ; Hom. nur im neutr., οὐ καλὸν ὑπέρβιον εὐχετάασθαι, es ist nicht schön, ziemt sich nicht, Il. 17.19 ; καλόν τοι, es steht dir wohl an, 9.615 ; οὐ γὰρ ἔμοιγε καλόν 21.440 ; im plur., οὐ μὴν καλὰ χόλον τόνδʼ ἔνθεο θυμῷ, es ist nicht schön, daß du solchen Zorn hegst, 6.326, s. nachher ; ἐργμάτων ἀκτὶς καλῶν ἄσβεστος, schöner Taten, Pind. I. 3.60 ; τέθνηκεν, οὗπερ τοῖς νέοις καλόν, wo es schön, ehrenvoll ist, Aesch. Spt. 1002 ; Ag. 1592 ; καλὸς γὰρ οὑμὸς βίοτος ὥστε θαυμάσαι Soph. El. 385 ; οὔτʼ ἐμοὶ τοῦτʼ ἔστιν, οὔτε σοὶ καλόν, es ziemt nicht mir, Phil. 1288 ; καλόν μοι τοῦτο ποιούσῃ θανεῖν Ant. 72 ; κλέος Eur. Alc. 1225 ; ὄνειδος Med. 514 ; καλὸν αὐτῷ, es ist ehrenvoll für ihn, Thuc. 3.94, u. A., bes. als neutr. – Von Plat. an von Menschen, bes. καλὸς κἀγαθός, der wackere, ehrenwerte Mann, durch Sokrates üblich gewordener Ausdruck, Ggstz ἄδικος καὶ πονηρός, Gorg. 470e ; ἅμα μὲν καλός, ἅμα δὲ ἀγαθός Tim. 88c ; καλὸς τἄνδοθεν Phaedr. 279b ; auch neutr., οὐδὲν καλὸν κἀγαθὸν εἰδέναι Apol. 21d ; ἀγαθὸν ἄνδρα καὶ καλὰ πράττοντα Xen. Cyr. 3.1.10 ; ἀσκηταὶ τῶν καλῶνκ ἀγαθῶν ἔργων 1.5.9 ; Mem. 2.1.20. – Τὸ καλόν, das sittlich Gute, die Tugend, τὰ καλά, edle, gute, rühmliche Handlungen, Ggstz αἰσχρός. – Τὰ καλά von den Staatseinrichtungen der Lazedämonier, Xen. Lac. 3.3, Hell. 5.5.9 ; so sagt ein Lazed. ἔρρει τὰ καλά 1.1.23.
• Adv. καλῶς , schön, in den verschiedenen Vdtgn ; Hom. nur einmal, οὐδʼ ἔτι καλῶς οἶκος ἐμὸς διόλωλε Od. 2.63 ; gewöhnlich καλόν od. καλά, ὑμεῖς οὐκέτι καλὰ μεθίετε θούριδος ἀλκῆς, auf unschöne, ungeziemende Weise, Il. 13.116, vgl. Od. 15.10, 17.397 ; καλὰ μελπόμενος Pind. N. 1.20, φρονεῖν καλῶς Aesch. Pers. 711, θανεῖν Ch. 350. καλῶς ἔχει τὰ πλεῖστα Spt. 781 ; καλῶς εἰδώς Soph. O.R. 317 ; καλῶς πράττειν, sich wohl befinden, Glück haben, Ant. 271, Tr. 57, 229 u. A.; καλῶς ζῆν ἢ καλῶς τεθνηκέναι Aj. 474 ; καλῶς καὶ εὖ ἐπαίδευσεν Plat. Prot. 319e ; καλῶς καὶ εὖ πράττειν Charm. 172a ; vgl. über diese Vrbdg Lobeck Paralip. p. 65 ; τί δήποτε ἅπαντʼ εἶχε καλῶς τότε, καὶ νῦν οὐκ ὀρθῶς ; Dem. 3.30, warum stand damals Alles gut ? εἰ καλῶς σφισιν ἔχοι, wenn es ihnen gut, zuträglich sei, Thuc. 4.117 ; καλῶς παράπλου κεῖται, günstig für die Fahrt, 1.36, ἐν παράπλῳ 1.44. – Allein : καλῶς, billigend, recht so, gut, Eur. Or. 1216 Ar. Ran. 888 Dem. 39.14 ; πάνυ καλῶς, ganz wohl, schon gut, womit man höflich die Fortsetzung des Gesprächs ablehnt, Ar. Ran. 512 ; vgl. κάλλιστʼ ἐπαινῶ 508.
Komparat. u. superl. καλλίων, κάλλιστος, in allen den Vrbdgn des Positivs ; Hom. πολὺ καλλίονες καὶ μείζονες εἰσοράασθαι Od. 10.396 ; οὐ μήν οἱ τόγε κάλλιον οὐδέ τʼ ἄμεινον Il. 24.52 ; ὃς δὴ κάλλιστος γένετο θνητῶν ἀνθρώπων 24.233 ; κάλλιστον ἦμαρ εἰσιδεῖν ἐκ χείματος Aesch. Ag. 874 ; ἄνδρα δʼ ὠφελεῖν κάλλιστος πόνων Soph. O.C. 315 ; κάλλιστον θέαμα Plat. Rep. III.402d ; καλλίοσιν ὀνόμασι χρῆσθαι Phil. 43d ; πάντων κάλλιστα, ganz vortrefflich, Soph. 227c u. sonst ; auch καλλιόνως, Legg. II.660d, Theaet. 169e ; καλλιώτερον stand früher Thuc. 4.118, findet sich sicher eest bei Sp., vgl. Lobeck zu Phryn. p. 136 ; bei Psell. καλλιστότατος.
[α ist bei Hom. u. den Epikern, wie den alten jambischen Dichtern lang, nur Hes. O. 63, Th. 585 kurz ; bei Pind. u. den attischen Dichtern kurz ; bei den epigrammatischen u. bukolischen Dichtern nach Versbedürfnis lang u. kurz, in der Thesis gew. kurz, vgl. Jacobs Anth. Pal. p. 761.]
In den Zusammensetzungen ist καλλι- die gewöhnliche Form, erst sehr Späte u. die Grammatiker haben καλο-, worin α immer kurz ist.

καλός

-ή, -όν.

Formed fr. κάλλος

nom. neut. comp. κάλλιον Il. 24.52: Od. 3.69, Od. 6.39, Od. 17.583, Od. 18.255, etc.

Nom. pl. masc. καλλίονες Od. 10.396.

Superl. κάλλιστος, -η, -ον Il. 2.673, Il. 6.294, Il. 9.140, Il. 21.158, etc.: Od. 4.614, Od. 9.11, Od. 11.239, Od. 15.107, etc. (Often used merely as a more or less conventional epithet.)

• • 1

    In reference to personal beauty

  • • a

      Of a god or a man, well-favoured, shapely, goodly: κάλλιστος ἀνήρ Il. 2.673. Cf. Il. 3.169, Il. 20.233, Il. 21.108: καλός τε καὶ ἀρτίπος Od. 8.310. Cf. Od. 1.301=Od. 3.199, Od. 6.276, Od. 9.513, Od. 10.396, Od. 11.310, 522.

      Sim.: καλὸν εἶδος Il. 3.44.

      Of parts or appendages of the body, shapely, goodly, beauteous: σφυρά Il. 4.147, χρόα Il. 5.858, ὄμματα Il. 23.66. Cf. Il. 11.352, Il. 21.398, Il. 22.321, Il. 23.805: Od. 1.208, Od. 8.85, Od. 13.398, 430, Od. 15.332, Od. 16.15=Od. 17.39, Od. 19.417, Od. 24.44.

    • b

      Of a goddess or a woman, fair, lovely, beauteous, comely: χορῷ καλὴ πολυμήλη (in the dance) Il. 16.180. Cf. Il. 8.305, Il. 9.140 = 282, 556, Il. 16.175, Il. 18.383, Il. 22.155: ἁλοσύδνης Od. 4.404. Cf. Od. 3.464, Od. 6.108, Od. 8.320, Od. 11.271, 321, Od. 13.289=Od. 16.158, Od. 15.418.

      Of parts or appendages of the body, fair, lovely, beauteous: χρόα Il. 5.354, πλοκάμους Il. 14.177, πρόσωπα Il. 19.285. Cf. Il. 14.175: Od. 2.376, Od. 4.749, Od. 18.192, Od. 19.208, 263.

    • c

      Of a god and goddess: Ἄρης καὶ Παλλὰς Ἀθήνη . . . καλὼ καὶ μεγάλω Il. 18.518.

    • d

      Of the Dawn, bright Il. 9.707.

  • 2

    Of animals, goodly, shapely, well-formed, well-grown: καλλίστους ἵππους Il. 10.436: βόες Od. 12.262, 355. Cf. Od. 9.426, Od. 17.307.

    Sim.: πώεα καλὰ οἰῶν Il. 18.528: Od. 11.528: Od. 11.402, Od. 12.129, Od. 24.112.

  • 3

    Of places, fair, delightful, pleasant to dwell in Il. 9.152 = 294, Il. 18.491: Od. 19.173.

  • 4

    Of things of use buildings, constructions, etc., well-made, well-constructed, fair, goodly, fine, beauteous, or the like: χιτῶνα Il. 2.43, τεύχεα Il. 3.89, δίφροι Il. 5.194, τεῖχος Il. 8.447. Cf. Il. 3.331, 388, Il. 6.294, Il. 11.629, Il. 14.185, Il. 22.3, Il. 23.268, etc.: πέδιλα Od. 1.96, δώματα Od. 3.387, εἵματα Od. 6.111. Cf. Od. 1.131, Od. 3.63, 351, Od. 5.232, Od. 8.69, Od. 14.7, Od. 19.18, Od. 21.7, Od. 24.3, etc.

    Sim. absol.: καλὰ ἕννυσθαι Od. 6.27.

  • 5

    In various applications as an epithet of general commendation, fair, goodly, fine, beauteous, calculated to win acceptance or give satisfaction, or the like: πλατανίστῳ Il. 2.307, ἱερά Il. 11.727, ἄλσεα Il. 20.8. Cf. Il. 5.92, Il. 6.195, 218, Il. 14.351, Il. 17.55, etc.: δῶρον Od. 1.312, κειμήλια Od. 10.40, ἀγρόν Od. 24.206. Cf. Od. 4.473, Od. 15.76, Od. 17.600, etc.

    Of a star, fair, bright Il. 6.401, Il. 22.318.

    Of waters, fair, bright, gleaming Il. 2.850, Il. 16.229, Il. 21.158, 238, 244, etc.: Od. 6.87, Od. 11.239, 240.

    Of the voice, sweet, ravishing Il. 1.604: Od. 5.61, Od. 10.221, Od. 24.60.

    Of a wind, fair Od. 14.253, 299.

    Becoming, gracing: πάντα καλὰ θανόντι περ Il. 22.73.

    Pleasing, delightsome: τό γε καλὸν ἀκουέμεν ἐοτὶν ἀοιδοῦ Od. 1.370. Cf. Od. 9.3, 11.

    Conferring distinction, bringing honour or fame: ἀέθλια Od. 21.117. Cf.Od. 11.184, Od. 18.255=Od. 19.128.

  • 6

    Absol. in neut. καλόν, a fitting orseemly thing, fitting, seemly, well, proper.

    With infin.: οὐ γὰρ ἔμοιγε κ. [ἄρχειν] Il. 21.440. Cf. Il. 9.615, Il. 17.19, Il. 19.79: οὐ κ. ἀτέμβειν . . . Od. 20.294, Od. 21.312. Cf. Od. 18.287.

  • 7

    Absol. in neut. comp. κάλλιον, a more fitting or seemly thing, more fitting, seemly or proper, better: ἐπεὶ πολὺ κ. οὕτως Od. 3.358, Od. 8.543. Cf. Od. 3.69, Od. 6.39, Od. 17.583.

    Fitting, seemly, well (rather than the reverse): οὔ οἱ τό γε κ. Il. 24.52. Cf. Od. 7.159, Od. 8.549.

  • 8

    In neut. καλόν as adv.

  • • a

      Well, in seemly wise: οὐ κ. ἔειπες Od. 8.166.

    • b

      Sweetly, ravishingly: κ. ἀοιδιάει Od. 10.227. Cf. Il. 1.473, Il. 18.570: Od. 1.155, Od. 8.266, Od. 19.519, Od. 21.411.

  • 9

    In neut. pl. καλά as adv.

  • • a

      Well, in becoming, seemly or fitting wise: οὐ κ. χόλον τόνδʼ ἔνθεο θυμῷ (you do not well in this) Il. 6.326. Cf. Il. 13.116: οὐ κ. ἔβαλες ἀλήτην (it was ill in you to . . .) Od. 17.483. Cf. Od. 17.381, 397.

    • b

      Well, with good consequences, in favouring circumstances: οὐ κ. συνοισόμεθα πτόλεμόνδε (it will be ill for some of us) Il. 8.400: οὐκέτι κ. ἀναχωρήσειν Od. 17.460 (i.e. the impunity you have enjoyed is now to cease).

    • c

      With prudence or good judgment: οὐκέτι: κ. δόμων ἄπο τῆλʼ ἀλάλησαι Od. 15.10 (i.e. it is time to make for home).

    • d

      Sweetly, with sympathy: ὥς μοι κ. τὸν οἶτον παιδός ἔνισπες Il. 24.388.

κᾰλός (-ός, -όν; -όν nom., acc., -ά, -ῶν, -οῖς, -ά.: comp., superl., v. infra.)

• 1 of actions, noble, honourable ἐσλῶν καλοῖς ἔργοις (Aristarchus: ἐσλὸν κακοῖς codd.) O. 2.97 πολλοὶ δὲ μέμνανται, καλὸν εἴ τι ποναθῇ O. 6.11 φθόνον ἀμειβόμενον τὰ καλὰ ἔργα P. 7.19 ἀοιδαὶ καὶ λόγοι τὰ καλά σφιν ἔργʼ ἐκόμισαν N. 6.30 ἔργοις δὲ καλοῖς ἔσοπτρον ἴσαμεν ἑμὶ σὺν τρόπῳ N. 7.14 διὰ πόντον βέβακεν ἐργμάτων ἀκτὶς καλῶν ἄσβεστος αἰεί I. 4.42 μυρίαι δʼ ἔργων καλῶν τέτμανθʼ ἑκατόμπεδοι ἐν σχέρῳ κέλευθοι I. 6.22 ὁ δὲ καλόν τι πονήσαις Pae. 2.66 θνᾴσκει δὲ σιγαθὲν καλὸν ἔργον fr. 121. 4. σὺν δʼ ἀνάγκᾳ πὰν καλόν fr. 122. 9. cf. ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχών some new honour P. 8.88
• 2 beautiful
• • a of living things, handsome ἦν δʼ ἐσορᾶν καλός O. 8.19 ὡραῖος ἐὼν καὶ καλὸς κάλλιστά τε ῥέξαις O. 9.94 (Ἁγησίδαμον) ἰδέᾳ τε καλὸν ὥρ ᾳ τε κεκραμένον O. 10.103 εἰ σοφός, εἰ καλός, εἴ τις ἀγλαὸς ἀνήρ O. 14.7 καλός τοι πίθων παρὰ παισὶν αἰεὶ καλός P. 2.72—3. ἐξαίρετον γόνον ἰδὼν κάλλιστον ἀνδρῶν P. 4.123 ἐὼν καλὸς ἔρδων τʼ ἐοικότα μορφᾷ N. 3.19 ὅστις ἐὼν καλὸς εἶχεν Ἀφροδίτας ὀπώραν I. 2.4
  • b of things. ἀλλʼ οὐ καλὰ δένδρεʼ ἔθαλλεν O. 3.23 δόλον αὐτῷ θέσαν Ζηνὸς παλάμαι, καλὸν πῆμα the effigy of Hera, embraced by Ixion P. 2.40
• 3 pro subs.,
• • a s., work of beauty ἀντὶ μόχθων παντοδαπῶν ἔπος εἰπόντʼ ἀγαθὸν ξυνὸν ὀρθῶσαι καλόν I. 1.46
  • b pl.,
  • • α blessings ἁπάντων καλῶν ἄμμορος O. 1.84 ἀμφὶ καλῶν μοίρᾳ O. 8.86 ἴτω τεὸν χρέος, ὦ παῖ, νεώτατον καλῶν P. 8.33 οἰκείων παρέσφαλεν καλῶν θυμὸς ἄτολμος ἐών N. 11.31 πάντʼ ἔχεις, εἴ σε τούτων μοῖρʼ ἐφίκοιτο καλῶν I. 5.15 τίνι τῶν πάρος, ὦ μάκαιρα Θήβα, καλῶν ἐπιχωρίων μάλιστα θυμὸν τεὸν εὔφρανας; I. 7.2 τόσσαι καλῶν fr. 22. καλῶν μὲν ὦν μοῖράν τε τερπνῶν ἐς μέσον χρὴ παντὶ λαῷ δεικνύναι fr. 42. 3.
    • β noble actions, achievements καλὰ ἔρξαις ἀοιδᾶς ἄτερ O. 10.91 δηρίομαι πολέσιν περὶ πλήθει καλῶν O. 13.45 ὅσαι τʼ εἰσὶν ἐπιχωρίων καλῶν ἔσοδοι, τετόλμακε P. 5.116 κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν καλὰ ῥέζοντʼ ἔννεπεν P. 9.96 θεόθεν ἐραίμαν καλῶν P. 11.50 τόλμαν τε καλῶν ἀρομένῳ σύνεσιν οὐκ ἀποβλάπτει φρενῶν (courage for noble deeds: sc. Μοῖρα) N. 7.59
    • γ what is fine, good to hear, see. φάμεν ἀμφὶ δαιμόνων καλά O. 1.35 ἔχω καλά τε φράσαι O. 13.11 καλὰ μελπόμενος N. 1.20 τὰ καλὰ τρέψαντες ἔξω i. e. the fair side P. 3.83
    • δ in wider sense, good, things noble ξένον καλῶν τε ἴδριν ἅμα καὶ δύναμιν κυριώτερον O. 1.104 στρατὸν μηδʼ ἀπείρατον καλῶν O. 11.18 μὴ παρίει καλά P. 1.86 φαντὶ δʼ ἔμμεν τοῦτʼ ἀνιαρότατον καλὰ γινώσκοντʼ ἀνάγκᾳ ἐκτὸς ἔχειν πόδα P. 4.288 ἥβαν γὰρ οὐκ ἄπειρον ὑπὸ χειᾷ καλῶν δάμασεν (fort. corruptum) I. 8.70

καλός , comp. καλλίων, κάλλιον, nom. pl. καλλίονες, sup. κάλλιστος: beautiful, fair; sometimes figuratively, λιμήν, ἄνεμος, Od. 6.263, Od. 14.253; met., fine, well, proper, only neut. in Homer, κᾱλὸν εἰπεῖν, κᾱλὰ ἀγορεύειν, κᾱλόν ἐστί τινι.—Adv., κᾱλόν, κᾱλά, καλῶς, Il. 8.400, Od. 2.63.

καλός, ή, όν

• • Ibeautiful, beauteous, fair, Lat. pulcher, of outward form, Hom., etc.; καλὸς δέμας beautiful of form, Od.; so, εἶδος κάλλιστος Xen.; καλὸς τὸ σῶμα Xen.; c. inf., κ. εἰσοράασθαι Hom.
  • • 2τὸ καλόν, like κάλλος, beauty, Eur., etc.: τὰ καλά the decencies, proprieties, elegancies of life, Hdt., etc.
  • IIin reference to use, beautiful, fair, good, κ. λιμήν Od.; καλὸς εἴς τι Xen.; πρός τι Plat.; c. inf., κάλλιστος τρέχειν Xen.;—esp. in the foll. phrases, ἐν καλῷ τόπῳ in a good place, Thuc.; ἐν καλῷ τοῦ κόλπου, τῆς πόλεως Xen.; ἐν κ. (sub. χρόνῳ), in good time, in season, Eur.:—so, καλόν ἐστι, c. inf., Soph.
  • • 2of sacrifices, good, auspicious, Aesch., etc.
  • IIIin moral sense, beautiful, noble, καλόν ἐστι c. inf., Hom., etc.; καλὰ ἔργματα noble deeds, Pind., etc.
  • • 2τὸ καλόν moral beauty, virtue, opp. to τὸ αἰσχρόν (Ciceroʼs honestum and turpe), Xen., Plat.
  • IVin Attic not seldom ironically, like Lat. praeclarus, admirable, specious, fair, κ. γὰρ οὑμὸς βίοτος, ὥστε θαυμάσαι Soph.; μετʼ ὀνομάτων καλῶν Thuc.
• BDegrees of comp.: comp. καλλίων (short ι) ον, Sup. κάλλιστος, η, ον, Hom., etc.
• Cadv.:— καλόν as adv., καλὸν ἀείδειν, etc., Hom.; so καλά Il.; τὸ καλόν Theocr.
• • IIregul. adv. καλῶς, mostly in moral sense, well, rightly, Od.; καλῶς ζῆν, τεθνηκέναι, etc., Soph., etc.; οὐ καλῶς ταρβεῖς Soph.; often in phrase καλῶς καὶ εὖ, καλῶς τε καὶ εὖ Plat.
  • • 2of good fortune, well, happily, κ. πράσσειν εὖ πρ. to fare well, Aesch., etc.; κ. ἔχειν to be well, Aesch.; κ. ἔχει, c. inf., ʼtis well to . ., Xen.
    • 3καλῶς πάνυ, right well, κ. ἔξοιδα Soph.; so in comp., κάλλιον εἰδέναι Plat.; and in Sup. κάλλιστα, Soph., etc.
    • 4κ. ποιῶν, as adv., rightly, deservedly, Lat. merito, κ. ποιῶν ἀπόλλυται Ar.
    • 5in answers, to approve the words of the former speaker, well said! Lat. euge, Eur., Dem.:—but, also, to decline an offer courteously or ironically, thank you! Lat. benigne, Ar.; and in Sup., κάλλιστʼ, ἐπαινῶ Ar.
    • 6ironically, finely, Lat. belle, Soph., Eur.
• DQuantity: ᾱ in Epic Poets: α in Attic: in later Poets α or ᾱ, as the verse requires.