πρέσβος
πρέσβος, an object of reverence
πρέσβ-ος, εος, τό, poet. word,
- object of reverence, Πέρσαις to them, A. Pers. 623 (anap.); π. Ἀργείων august assembly of . ., Id. Ag. 855, 1393.
πρέσβος, εος-ους (τὸ) objet de respect, Eschl. Pers. 623 ; πρ. Ἀργείων, Eschl. Ag. 855, 1393, l’auguste assemblée des Argiens.
Étym. πρέσβυς.
πρέσβος, τό, poet. = πρέσβευμα, Gegenstand der Verehrung ; βασίλεια γύναι, πρέσβος Πέρσαις, Aesch. Pers. 615 ; auch πρέσβος Ἀργείων τόδε, die Ehrenversammlung, Ag. 829.
πρέσβος, εος, τό,
πρεσβύς
- an object of reverence, Aesch.; πρ. Ἀργείων august assembly of Argives, Aesch.