πρεσβεύς
πρεσβεύς, ambassador
πρεσβ-εύς, έως, ὁ,
- ambassador, acc. sg. πρέσβεια (i. e. -ηα or -εα) Hoffmann Griech. Dialekte ii No. 160.31 (Lampasacus); dat. pl. πρεσβεῦσι Lyc. 1056, v.l. in Anon. in EN 200.14; nom. dual πρεσβῆ Ar. Fr. 639: Sch. Ar. denies that πρέσβεως Ar. Ach. 93 is gen. of this word: Boeot. pl. πρισγεῖες IG 7.2418.6, 18 (Thebes, iv B. C.), 1720.6 (Thespiae, ii B. C.) (πρεσβῆες in Hes. Sc. 245 belongs in form to this word, in meaning to πρέσβυς I.1).
πρεσβεύς (ὁ) seul. dat. pl. πρεσβεῦσι (le pl. πρέσβεις, épq. πρέσβηες, se rattache à πρέσβυς) c. πρεσβευτής, Lyc. 1056.
πρεσβεύς, ὁ, der Gesandte, nur im dat. πρεσβεῦσι, Lycophr. 1056 ; vgl. Lobeck Phryn. 69 ; der nom. plur. ist πρέσβηες zu schreiben u. auf πρέσβυς zurückzuführen, für πρέσβεις, z.B. Hes. Sc. 245. Nach Schol. Ar. Ach. 93 wollten Einige auch πρεσβέως für πρέσβεως, wie von πρεσβεύς, schreiben, was dort verworfen wird.