πρεσβύτης
πρεσβύτης, age
πρεσβύτης2, πρεσβύτης, old man, ambassador
πρεσβύτης [ῠ], ητος, Dor. -ας, ατος, ἡ,
- age, seniority, Test.Epict. 4.28, 6.29: opp. νεότας, prob. rest. in IG 5(1).1427.5 (Messene).
πρεσβ-ύτης [ῡ], ου, ὁ,
- prose form of πρέσβυς I, Hp. Aër. 10 (pl.), Th. 3.67 (pl.), Arist. EN 1157b14 (pl.), etc.; the sixth of the seven ages, Hp. Hebd. 5; also in Trag. and Com., E. Ph. 847, Ar. Eq. 525, Nu. 358; πατέρα π. Κρόνον A. Eu. 641; ἀνὴρ π. Ar. Ach. 707, Antipho 4.1.6; ὁ ἐκ παιδὸς μέχρι πρεσβύτου χρόνος Pl. R. 608c, etc.; of animals, [λέοντες] ὅταν γένωνται πρεσβῦται Arist. HA 629b28:—fem. πρεσβῦτις, ιδος, A. Eu. 731, 1027, E. Hec. 842, Pl. Hp.Ma. 286a, Theopomp.Com. 78; πρεσβύτιδες γυναῖκες Aeschin. 3.157; π. ἄνθρωπος Lys. 1.15.
πρεσβύτης, ου [ῡ]
1 adj. m. ancien, vieux, Eschl. Eum. 964, etc. ; Eur. Ph. 847, etc. ; ὁ π. vieillard, Ar. Ach. 707, etc. ; Plat. Rsp. 608c, etc. ; en parl. d’animaux, vieux, Arstt. H.A. 9, 44, 6 ||
2 presbyte, dont la vue porte loin, comme souvent chez les vieillards, Arstt. Probl. 31, 25, 1 ||
➳ [ῠ] Anth. 1, 46.
Étym. πρέσβυς.
πρεσβύτης, ὁ (vgl. πρέσβυς), der Alte ; Κρόνος, Aesch. Eum. 611 ; Eur. Phoen. 854 ; χαῖρʼ ὦ πρεσβῦτα παλαιογενές, Ar. Nub. 359 ; u. in Prosa : ὁ ἐκ παιδὸς μέχρι πρεσβύτου χρόνος, Plat. Rep. X.608c ; παῖδές τε ὄντες καὶ ἄνδρες καὶ πρεσβῦται, Legg. III.687a, u. öfter ; Xen. Symp. 4.17 ; Folgende.
Strong 4246
1(
1. an old man: Lk 1:18, Tit 2:2, Phm 9 (R, txt., but v. infr.).
2. As in LXX, also = πρεσβευτής, an ambassador: Phm 9 (R, mg., v. Lft. and ICC, in l.).†
ven a mí, el joven por la mañana y por la tarde anciano, tú que recorres el polo bajo tierra y surges respirando fuego
πρεσβύτης
πρεσβύ_της, ου, ὁ,
= πρέσβυς I, Aesch., etc.