προέχω

προέχω, contr. προὔχω, as always in Hom., exc. Od. 12.11 (v. infr. B), also in S. and Th.: fut. προέξω: aor. προέσχον, Med. προεσχόμην, προὐσχόμην, cf. προΐσχω:—

• hold before, τὴν ἀσπίδα τῆς κωλῆς Ar. Nu. 989; esp. so as to protect another, τὼ χεῖρε π. X. Cyr. 2.3.10:—Med., hold before oneself, προὔχοντο ἑκάστοθι ἐννέα ταύρους Od. 3.8; hold out before one, πρὸ δούρατʼ ἔχοντο Il. 17.355, cf. Hdt. 2.42; προὐσχόμην σε held you out as a child (to do your needs), Ar. Nu. 1385.
• • • 2 metaph. in Med., put forward as a pretext, τάδʼ ἂν προὔχοιο S. Ant. 80; ὅπερ μάλιστα προὔχονται εἰ καθαιρεθείη, μὴ ἂν γίγνεσθαι τὸν πόλεμον the cancellation of which is the chief consideration in return for which they pretend that war would not occur, Th. 1.140.
    • • b hold forth, offer, ἃ προείχοντο αὐτοῖς Id. 3.68: προΐσχομαι (q.v.) is more usual in this sense.
  • II to be possessed or informed of a thing beforehand, π. τῶν Ἀθηναίων οὐ φιλίας γνώμας Hdt. 9.4, cf. D.S. 31.27, D.C. 43.3.
  • • 2 have before, ἃ προεῖχεν μισθῷ ὁ . . Πτολεμαῖος had hitherto on lease, BGU 889.9 (ii A.D.), cf. Sammelb. 5672.5 (ii A.D.), etc.; εἰς τοῦτο ὑπολόγησον ὃ προέχουσι what they have already received, PPetr. 2 p.32 (iii B.C.): abs., ὁ προέχων the first recipient, Arist. EN 1164b9.
• B intr., jut out, project, in Hom. in a local sense, of headlands, towers, hills, ὅθʼ ἀκρότατος πρόεχʼ ἀκτή Od. 12.11, cf. 10.90; ἐπʼ ἠϊόνας προὐχούσας 6.138; πύργῳ ἐπὶ προὔχοντι Il. 22.97; ἐπὶ προὔχοντι μελάθρῳ Od. 19.544; ἀκτὴ προέχουσα ἐς τὸν πόντον Hdt. 4.177, cf. Th. 4.109, 6.97; τὸ προὔχον τῆς ἐμβολῆς Id. 2.76: generally, project, c. gen., προέχουσα κάρης εὐρεῖα καλύπτρη Call. Fr. 125.
• • II in running, to be the first, have the start, Il. 23.325: c. gen., ἡμέρης ὁδῷ π. τῶν Περσέων keep ahead of them by a dayʼs march, Hdt. 4.120; προέχων τῶν ἄλλων [ὁ ἵππος] getting before the rest, Id. 9.22; τῇ κεφαλῇ π. beat by a head, in racing, X. Cyr. 4.3.16: of Time, προεῖχε [ἡ τριήρης] ἡμέρᾳ καὶ νυκτί started first by . ., Th. 3.49; π. εἴκοσιν ἔτεσιν Pl. Lg. 879c: metaph., have the advantage of, τινὸς τῷ διπλασίῳ Antipho 3.3.2.
  • • 2 of rank, c. gen., δήμου προὔχουσιν they are the first or chief of the people, h.Cer. 151; τοῦ Δωρικοῦ, τοῦ Ἰωνικοῦ [γένεος], Hdt. 1.56: abs., to be superior, Th. 1.39, 3.82; ἀνθρωπεία φύσις πολεμία τοῦ προὔχοντος to all that is eminent, Id. 3.84; οἱ προὔχοντες the chief men, Id. 5.17; οἱ π. [βίοι] the principal kinds of lives, Arist. EN 1095b18.
    • 3 surpass, excel, Th. 7.66: freq. c. gen., τὸ Ἄργος π. ἅπασι τῶν ἐν τῇ . . χώρῃ in all things, Hdt. 1.1, cf. 32; τέχνα γὰρ τέχνας ἑτέρας προὔχει S. Ph. 138 (lyr.); πολὺ προὔχουσα θεάων Call. Del. 218; π. αὐτέων τοσοῦτον ὅσον . . Hdt. 2.136; πολλῷ π. Id. 3.82; π. δυνάμει, πλήθει καὶ ἐμπειρίᾳ, Th. 1.18, 121; τοσοῦτον ἐκείνων μεγέθει π. Luc. Musc.Enc. 1: also π. τινὸς τιμήν to be preferred to him in honour, S. Ant. 208; π. ἔν τινος λαμπρότητι Th. 6.16; μικρὸν π. ἐν τοῖς μεγάλοις μᾶλλον ἢ πολὺ διαφέρειν ἐν τοῖς μικροῖς Isoc. 10.5; κατά τι Luc. Am. 30.
    • • b rarely c. acc. pers., X. An. 3.2.19 (nisi secl. [ἡμᾶς]):—Pass., to be excelled, οὐθὲν π. ὑπὸ τοῦ Διός Plu. Stoic.rep. 2.1038d; to be in worse case, Ep.Rom. 3.9.
  • III impers., οὔ τι προέχει it is of no advantage, c. inf., Hdt. 9.27.

προέχω, zsgzn προὔχω (s. ἔχω),
1) vorhaben, vorhalten, bes. zum Schutz, τὴν ἀσπίδα τῆς κωλῆς προέχων, Ar. Nub. 989, u. ä. Sp.; τὼ χεῖρε προέχων, die Hände vorhaltend, Xen. Cyr. 2.3.10 ; u. so im med., προὔχοντο ἑκάστοθι ἐννέα ταυρους, sie hatten neun Stiere vor sich, Od. 3.8 ; vgl. Her. 2.42 κριὸν ἐκδείραντα προέχεσθαι τὴν κεφαλήν ; u. in tmesi, πρὸ δὲ δούρατʼ ἔχοντο, Il. 15.355, sie streckten die Speere vor sich hin ; übertr., σὺ μὲν τάδʼ ἂν προὔχοιο, Soph. Ant. 80, vorschützen, προφασίζεσθαι, Hesych.; vgl. Thuc. 1.140 ; – voraushaben, τινός, vor Einem, οὔποτʼ ἔκγʼ ἐμοῦ τιμὴν προέξουσʼ οἱ κακοὶ τῶν ἐνδίκων, Soph. Ant. 208, Ehre vor den Gerechten voraushaben ; vgl. Xen. οὐδὲν ἡμεῖς ὑμῶν προέξομεν, Cyr. 2.1.16 ; – auch von der Zeit, voraus, früher haben, Her. 9.4 ; – fernhalten, dah. med. von sich fern halten, προὐσχόμην σε, ich hielt dich ab, ein Kind, das seine Notdurft noch nicht allein verrichten kann, Ar. Nub. 1386 ; – vorwärtsbringen, fördern, οὔ τι προέχει, es bringt nicht weiter, hilft Nichts, Her. 9.27.
2) intr., hervorragen, hervortreten ; ὅθʼ ἀκροτάτη πρόεχʼ ἀκτή, Od. 12.11, vgl. 10.90, 24.82, wie ἠϊόνες 6.138 ; πύργῳ ἔπι προὔχοντι, Il. 22.97 ; ἐπὶ προὔχοντι μελάθρῳ, Od. 19.544, τῇ κεφαλῇ, Xen. Cyr. 4.3.16 ; τὸ προέχον τῆς ἐμβολῆς, Thuc. 2.76. Auch im Lauf der erste, vorderste sein, den Vorsprung haben, Il. 23.325, 413 ; vgl. προέχων τῶν ἄλλων, Her. 9.22 ; u. vom Range, δήμου προὔχουσιν, sie haben den Vorrang vor dem Volke, sind die Angesehensten im Volke, H.h. Cer. 1.151 ; τέχνα γὰρ τέχνας ἑτέρας προὔχει, übertrifft sie, Soph. Phil. 138, τῇ δʼ ἐπιστήμῃ σύ μου προὔχοις τάχʼ ἄν, O.R. 1116 ; u. in Prosa, gew. τινός τινι, Einen worin, Her. 1.1, 32, 2.136, 3.82, 9.22 ; δυνάμει προὔχοντες, Thuc. 1.18, u. öfter ; τὸν προέχοντα εἴκοσιν ἡλικίας ἔτεσιν, Plat. Legg. IX.879c, vgl. Rep. VI.484d ; Xen. vrbdt es auch mit dem accus. der Person, ἑνὶ μόνῳ προέχουσιν ἡμᾶς οἱ ἱππεῖς, An. 3.2.19 ; Folgde : ὁ δανειζόμενος ἐν παντὶ προέχει ἡμῶν, Dem. 56.1 ; τῇ εὐχερείᾳ καὶ τόλμῃ προεῖχον οἱ μισθοφόροι, Pol. 15.13.1 ; Ggstz von λείπεσθαι, Plut. Nic. 3 ; ἐκείνων μεγέθει τοσοῦτον προὔχει, Luc. musc.enc. 1 ; auch προέχειν κατὰ σοφίαν, amor. 30, u. absolut, οἱ προὔχοντες, die Ersten, Angesehenen, Scyth. 10 ; Harmon. 2, u. a.Sp.
Bei Hom. durchgängig und auch sonst häufig ist die zusammengezogene Form προὔχω ; nur wo das Augment stehen sollte, wird πρόεχε statt προεῖχε geschrieben, nicht προὖχε, Od. 12.11. – Vgl. noch προΐσχω.

προέχω

[προ- 1, προ- 2.]

Also προὔχω.

• • 1

    To project, jut out: πύργῳ ἐπὶ προὔχοντι (a projecting angle of the wall) Il. 22.97. Cf. Od. 6.138, Od. 10.90, Od. 12.11, Od. 19.544, Od. 24.82.

  • 2

    In mid., to have in front of one: προὔχοντʼ ἐννέα ταύρους (i.e. they faced the sea with the bulls in front of them) Od. 3.8.

  • 3

    To be in front in a race: τὸν προὔχοντα δοκεύει Il. 23.325, φράσσαθʼ ἵππον προὔχοντα 453.

προέχω , προὔχουσιν, part. προὔχων, ipf. πρόεχε; mid. ipf. προὔχοντο: be ahead, Il. 23.325, 453; jut forward, Od. 12.11, Od. 13.544; mid., hold or have before oneself, Od. 3.8.

προέχω contr. προὔχω fut. -έξω aor2 -έσχον mid. -εσχόμην προὐσχόμην cf. προΐσχω

• • Ito hold before, so as to protect another, Ar. Xen.:—Mid. to hold before oneself, hold out before one, Hom., Ar.
  • • 2metaph. in Mid. to put forward, use as a pretext, Soph.; ὅπερ μάλιστα προὔχονται, μὴ ἂν γίγνεσθαι τὸν πόλεμον which is the chief reason they allege, to shew that the war would not arise, Thuc.
    • • bto hold forth, offer, Thuc.
  • IIto be possessed or informed of a thing beforehand, Hdt.
  • • 2to have before others, τιμὴν προέξουσʼ τῶν ἐνδίκων shall have honour before the righteous, Soph.: absol., ὁ προέχων the first possessor, Arist.
• Bintr. to jut out, project of headlands, towers, hills, Hom., Hdt., etc.
• • IIin running, to be the first, have the start, Il.; c. gen., προέχων τῶν ἄλλων getting before the rest, Hdt.; πρ. ἡμέρης ὁδῷ to keep ahead by a dayʼs march, Hdt.; πρ. τῇ κεφαλῇ to beat by a head, in racing, Xen.;—of Time, προεῖχε ἡ τριήρης ἡμέρᾳ καὶ νυκτί started first by a day and night, Thuc.
  • • 2of rank, c. gen., δήμου προὔχουσιν they are the first or chief of the people, Hhymn.:— absol. to be superior, to be eminent, Thuc.; τὸ προὔχον all that is eminent, Thuc.; οἱ προὔχοντες the chief men, Thuc.
    • 3to surpass, excel, c. gen., Hdt., Attic; πρ. τινὸς τιμήν to be preferred to him in honour, Soph.
    • • brarely c. acc. pers., Xen.:—Pass. to be excelled, NTest.
  • IIIimpers., οὔ τι προέχει it naught avails, c. inf., Hdt.