προαλίσκομαι
προαλίσκομαι, to be convicted beforehand
προᾰλίσκομαι, Pass.,
- to be taken or captured beforehand, J. BJ 5.9.3; ὑπὸ δόξης καὶ ἀπάτης Plu. Aud.poet. 2.17d, etc.
- II to be convicted beforehand, D. 22.7.
προ·αλίσκομαι (f. -αλώσομαι, ao. 2 προεάλων, d’où προήλων, etc.) [ᾰ]
1 être pris auparavant, Plut. M. 17d ; Jos. B.J. 5, 9, 3, etc. ||
2 être convaincu auparavant, Dém. 595, 17.
1. van tevoren gevangengenomen worden.
2. van tevoren schuldig bevonden worden.
προαλίσκομαι, (ἁλίσκομαι), vorher gefangen werden, προηλωκότες Plut. Cat. min. 17 ; vorher verurteilt werden, εἴ τις ἐκείνων προήλω, Dem. 22.7. – S. auch προσαλίσκομαι.
προαλίσκομαι
fut. -αλώσομαι
aor2 -εάλων
aor2 -ήλων
perf. -εάλωκα
perf -ήλωκα
- Pass: to be convicted beforehand, Dem.