προαναφωνέω

προαναφων-έω,

• pronounce before, S.E. M. 1.130 (Pass.).
• • • 2 proclaim before, predict, Sch. Il. 5.662; announce beforehand, ὅτι μέλλει λέγειν Ps.-Plu. Vit.Hom. 163.
    • 3 state first, Dam. Pr. 228.
  • II say by way of preface, D.H. Rh. 2.6, Plu. Pel. 2; utter as prelude, τὰ τοῦ Ἐμπεδοκλέους Id. Es. carn. 1 2.996b.

προαναφωνέω, vorher ausrufen ; Plut. Pelop. 2 ; de esu carn. g.E., neben προανακρούσασθαι ; oft in Scholl., z.B. Il. 5.662, u. a.Sp.; vorn aussprechen, Ggstz von ἐπαναφωνέω, S.Emp. adv.gramm. 130.

προαναφωνέω fut. ήσω

• to say by way of preface, Plut.