προκατακρίνω
προκατακρίνω, form a prejudgement of
προκατα-κρίνω [ῑ],
- form a prejudgement of, τῶν ἀνθρωπείων τὴν ἀδηλότητα Plu. Cons.Apoll. 2.112d; reject in comparison with, f.l. in AP 12.207 (Strat.).
προ·κατακρίνω [ῑ] condamner d’avance, porter d’avance un jugement défavorable sur ou contre, acc. Plut. M. 112c.
προκατακρίνω, wider Einen urteilen, von Jem. etwas Böses denken, erwarten, τῶν ἀνθρωπείων τὴν ἀδηλότητα, Plut. consol.Apoll. p. 344.