προκαταλήγω
προκαταλήγω, to terminate beforehand
προκατα-λήγω,
- terminate beforehand, Plb. 2.14.6; anticipate cessation, Gal. 19.201.
προ·καταλήγω, cesser auparavant, Pol. 2, 14, 6.
προκαταλήγω, vorher aufhören, Pol. 2.14.6.
προκαταλήγω
fut. ξω
- to terminate beforehand, Polyb.