προκατάρχω

προκατ-άρχω,

• begin first, ἡ -άρχουσα χάρις Ph. 1.487; ἡ-άρξασα διάθεσις A.D. Synt. 244.9; π. μιαιφονίας D.S. 38.6; χάριτος A.D. Pron. 40.10.
• • • 2 of causes (cf. προκαταρκτικός (, τῶν αἰτίων τινὰ μέν ἐστι τὰ προκατάρξαντα Dsc. Ther. Praef., cf. Sor. 2.17, Gal. 9.1: c. gen., τῆς σωματικῆς ἁπάσης κινήσεως π. Dam. Pr. 284; προκατάρχοντος αὐτῆς τῆς εἱμαρμένης εἱμαρμένου Plu. Fat. 2.574d, cf. Iamb. Myst. 1.7.
  • II begin a thing before others, τοῦ πολέμου D.S. 2.18, D.C. 50.2:—Med., π. [ὀρχήσεως] D.H. 7.72; μάχης, εὐποιίας, J. AJ 1.20.2, 7.15.1; ἔχθρας D.C. Fr. 40.4; π. τοῦ . . σώματος τὸ στυγνὸν σκότος Corp.Herm. 1.20 (-έρχεται codd.): abs., begin hostilities, Plb. 3.31.5, D.C. 41.59, Heliod. in EN 104.9.
  • • 2 Med., = litem contestor, Gloss.
  • III προκατάρχεσθαί τινι τῶν ἱερῶν serve one with the first or the best portion of the victim at sacrifices (one of the privileges of the citizens of the mother-city in their colonies), Th. 1.25, cf. App. BC 1.110.

προκατάρχω, zuvor od. zuerst anfangen ; Plut. Fat. 10 ; πολέμου, DC. 50.2 ; häufiger im med., τῆς δίκης, die Klage anfangen ; den Krieg von selbst anfangen, Pol. 3.31.5 ; λοιδορίας, DC. 58.1. – Aber οὔτε Κορινθίῳ ἀνδρὶ προκαταρχόμενοι τῶν ἱερῶν ist = bei Zerlegung des Opfertieres die Erstlinge des Opfers ihm zuteilen, damit er sie verbrenne, Thuc. 1.25, vgl. κατάρχομαι.

προκατάρχω

• • Ito begin a thing before others, to begin hostilities, Polyb.
  • IIπροκατάρχεσθαί τινι τῶν ἱερῶν to serve one with the first portion of the victim (one of the privileges of the citizens of the mother-city in their colonies), Thuc.