προληπτέον
προληπτέον, one must premise
προ-ληπτέον,
- one must premise, v.l. in Hipparch. 1.3.2; π. κἀκεῖνο Iamb. in Nic. p.56 P.; π. ὅτι . . ib. p.100 P.
- II one must anticipate, S.E. M. 7.78.