πρόλαλος
πρόλαλος, chattering
πρόλᾰλ-ος, ον,
- chattering, Ael. Fr. 22, Man. 5.337.
πρό·λαλος, ος, ον [ᾰ] prompt à parler, qui parle sans réflexion, El. (Suid.) ; Man. 5, 337.
Étym. π. λαλέω.
πρόλαλος, voreilig od. vorwitzig im Reden ; Maneth. 5.337 ; Suid.