προλοχίζω
προλοχίζω, to lay an ambuscade beforehand
προλοχ-ίζω,
- lay an ambuscade beforehand, J. BJ 1.4.4, 4.9.8 (s.v.l.): c. acc. cogn., π. τινὰς ἐνέδρας Hld. 6.13:—Pass., αἱ προλελοχισμέναι ἐνέδραι the ambush that had before been laid, Th. 3.112; but also προλοχίζοιντο αἱ νύκτες ὑπὸ τῶν βαρβάρων J. BJ 1.13.4 (dub. l.).
- 2 place men in ambuscade, Id. AJ 5.2.11, BJ 1.2.2.
- II beset with an ambuscade, πέμπει . . τοῦ στρατοῦ μέρος τι τὰς ὁδοὺς προλοχιοῦντας Th. 3.110, cf. Plu. Sert. 13; also π. τὰ περὶ τὴν πόλιν ἐνέδραις Th. 2.81.
προ·λοχίζω (f. att. -ιῶ)
1 garnir d’embuscades auparavant : τὰς ὁδούς, Thc. 3, 110 (cf. Thc. 2, 81 ; Plut. Sert. 13) dresser d’avance une embuscade sur une route ||
2 tendre d’avance une embuscade, Hld. 6, 13 ; au pass. Thc. 3, 112.
1. een hinderlaag leggen,
2. van hinderlagen voorzien,
προλοχίζω, vorher einen Hinterhalt legen ; τὰ περὶ τὴν πόλιν ἐνέδραις, Thuc. 2.81 ; αἱ προλελοχισμέναι ἐνέδραι, 3.112 ; ἐνέδρας, Heliod. 6.13 ; auch τὴν ὁδόν, Thuc. 3.110 ; Plut. Sert. 13, vorher auf dem Wege einen Hinterhalt legen ; vgl. Achill.Tat. 2.18 u. daselbst Jacobs
προλοχίζω
fut. Attic ιῶ
- Ito lay an ambuscade beforehand: — Pass., αἱ προλελοχισμέναι ἐνέδραι the ambush that had before been laid, Thuc.
- IIto beset with an ambuscade, Thuc.