προμηθεύς
προμηθεύς, forethought
προ·μηθεύς, dor. προ·μαθεύς, έως (ὁ, ἡ) [ᾱ] prévoyant, prudent, Eschl. Suppl. 700.
Étym. π. μανθάνω.
προμηθεύς, ὁ (s. Προμηθεύς), eigtl. der Vorbedachte, Vorsichtige ; so Aesch. Prom. 86, αὐτὸν γάρ σε δεῖ προμηθέως ; auch προμαθεὺς εὐκοινόμητις ἀρχά, Suppl. 681 ; Pind. vrbdt προμαθέος αἰδώς, Ol. 7.44, Vorsicht, Klugheit. – Weil Prometheus Menschen aus Ton gebildet haben sollte, nannten Sp. alle Bildner u. Künstler in Ton προμηθεῖς, vgl. Hemsterh. zu Luc. Prom. 2.