προσκληρόω
προσκληρόω, allot, assign, attribute; mid. be attached to, join
προσκληρόω,
- allot, assign, attribute, ἀκοσμίαν τινί Phld. Sto. 339.16; τούτῳ τῷ βίῳ ἡ τύχη π. σε Luc. Am. 3:—Med., fut. -ώσομαι, τιμὴν αὑτῷ Ph. 1.339:—Pass., to be assigned, Id. 2.366, 381, J. BJ 2.20.4; also, to be attached to, Παύλῳ Act.Ap. 17.4.
προσ·κληρόω-ῶ, attribuer par la voie du sort à, rég. ind. au dat. Plut. M. 738d ; Luc. Am. 3 ; au pass. Phil. 2, 366, 381 ; NT. Ap. 17, 4.
1. act. met acc. toedelen (aan);
2. med.-pass. zijn lot verbinden met;
προσκληρόω, zulosen, durchs Los wozu wählen, nach dem Lose zuteilen ; ὅτι τῷ βίῳ τούτῳ ἡ τύχη σε προσεκλήρωσε, das Schicksal hat dich diesem Leben, d.i. hat dir dies Lebenslos zugeteilt, Luc. amor. 3 ; ἡ ἑβδομὰς τῷ μουσαγέτῃ προσκεκλήρωται, Plut. Symp. 9.3.1.
Strong 4345
*†
to allot to, assign to by lot; pass. (but perh. as mid., EV, consorted with, so Syr.): Ac 17:4 (for exx., v, Cremer, 749).†
προσκληρόω
aor pass -εκληρώθην
- Pass to be attached to, keep company with, NTest.