προσυλακτέω
προσυλακτέω, bark at
προσῠλακτ-έω,
- bark at, τινι D.H. Th. 2, Them. Or. 16.205 d.
προσ·υλακτέω-ῶ [ῠ] aboyer contre ou à, dat. fig. DH. Thuc. 2 ; Thém. 205d.
προσυλακτέω, anbellen, τινί, Dion.Hal. Thuc. 2.