προστῷον

προστῷον (on the accent v. Hdn.Gr. 1.377), τό,

• portico, Pl. Prt. 314e, 315c, IG 2(2).1675.3, 1680.1, Plu. VOrat. 2.838d, etc.; written πρόστοον in IGRom. 3.690.8 (Aperlae, i A.D.).—As Adj., τόποι πρόστωοι Sch. Il. 20.11.