πρόστυλος
πρόστυλος, with pillars in front
πρόστῡλος, ον,
- with pillars in front, ναός Vitr. 3.2.1, 7 Praef. 17.
- II πρόστυλον, τό, portico, IG 7.2808.10 (Hyettus, iii B.C.), perh. to be read in ib. 2(2).204.27.
πρό·στυλος, ος, ον [ῡ] garni de colonnes par devant : ὁ πρ. (s. e. δόμος) Vitr. 3, 2, 1, prostyle ou portique formé par des colonnes.
Étym. π. στῦλος.
πρόστυλος, vorn mit Säulen versehen, Vitruv. 3.1.