πρωτοπήμων
πρωτοπήμων, first cause of ill
πρωτο-πήμων, ονος, ὁ, ἡ, (πῆμα)
- first cause of ill, A. Ag. 223 (lyr.).
πρωτο·πήμων, ονος (ὁ, ἡ) qui est la source des maux, Eschl. Ag. 224.
Étym. πρ. πῆμα.
πρωτοπήμων, ονος, zuerst od. zumeist schadend, Aesch. Ag. 216.
πρωτοπήμων
πρωτο-πήμων, ονος, ὁ, ἡ,
- first cause of ill, Aesch.