πρωτόπολις
πρωτόπολις, first in the city
πρωτό-πολις, εως, ὁ, ἡ,
- first in the city, Τύχη Plu. Fort.Rom. 2.322c.
πρωτό·πολις, εως (ὁ, ἡ) le premier dans l’État, Plut. M. 322.
Étym. πρ. πόλις.
πρωτόπολις, ὁ, ἡ, der, die Erste im Staat ; τύχη, Plut. fort. Rom. 10, vielleicht aus Pind. Tr. 14.