πρωτόσπορος
πρωτό·σπορος, ος, ον, semé, c. à d. créé le premier, Hermipp. (Ath. 451f); Anth. 1, 19 ; Nonn. D. 9, 142, etc.
Étym. πρ. σπείρω.
πρωτόσπορος, zuerst gesät, gezeugt ; ἀρχή, Luc. amor. 32, wie Coluth. 62 ; Ἥρη, Nonn. D. 9.142 ; Christus, θεοῦ φωνή, Claudian. (I.19).