πρωτουργός
πρωτουργός, primary
πρωτουργός, όν,
- primary, κινήσεις Pl. Lg. 897a, cf. Iamb. Myst. 1.5, al.; ἔρωτος ἀρχή Procl. in Alc. p.32 C.; ζωή Iamb. Protr. 3, cf. Jul. Or. 4.150b.
πρωτουργός, ός, όν, qui agit ou opère le premier, primitif, Plat. Leg. 897a.
Étym. πρ. ἔργον.
πρωτουργός, zuerst machend, bewirkend, κινήσεις, die ersten, ursächlichen, Plat. Legg. X.897a.