πρόφυσις
πρόφυσις, germ, bud
πρόφῠσις, εως, ἡ, (προφύομαι)
- germ, bud, Hp. ap. Gal. 19.133.
πρόφυσις, εως (ἡ) [ῠ] pousse, bourgeon, Gal. Lex. Hipp. 19, 133.
Étym. προφύω.
πρόφυσις, ἡ, der Keim, Galen. erkl. βλάστημα.