προχειριστέον
προχειριστέον, one must deal with, treat
προχειρ-ιστέον,
- one must deal with, treat, Nicom. Ar. 1.19; π. τί σοι τῶν ἀπορρήτων Them. Or. 25.311a.
προχειριστέον, vb. du préc. Nicom. Arithm. 96.