πτέρις
πτέρις (ἡ) seul. nom. Phænias (Ath. 61b) ; acc. πτέριν, Thcr. Idyl. 3, 14, et nom. pl. πτέρεις. Pol. 3, 71, 4, sorte de fougère (Apsidium felix L.).
Étym. πτερόν.
πτέρις, ιδος, ἡ, Farrnkraut, wegen seiner gefiederten Blätter ; acc. πτέριν, Theocr. 3.14 ; πτέρεις, Pol. 3.71.4 ; nach Ath. II.61f = βλάχνος. Die Akzentuation πτερίς ist falsch.