πτελέϊνος
πτελέϊνος, of elm
πτελέ-ϊνος, η, ον,
- of elm, ξύλα, σανίς, IG 1(2).313.27, 133, cf. Thphr. HP 5.3.5, IG 2(2).1672.307, al., Inscr.Délos 504A 15 (iii B.C.): written πτελείινος, IG 2(2).1672.151, al.
πτελέϊνος, η, ον [ῐ] fait de bois d’orme, Th. H.P. 5, 3, 4 ||
➳ Dans les inscr. att. πτελείϊνος (329 av. J.-C.) et πτελέϊνος (5e siècle av. J.-C.) v. Meisterh. p. 35, 17.
Étym. πτελέα.
πτελέϊνος, von Ulmen- od. Rüsternholz, Theophr.