πτέρνα
πτέρνα, the heel
1 πτέρνα, ης (ἡ)
1 talon, Il. 22, 397 ; Eschl. Ch. 209 ; Dém. 88, 2 ; Arstt. H.A. 1, 15, 6 ||
2 p. anal. partie inférieure d’une chose (d’une tour, Lyc. 442 ; d’une machine, Pol. 8, 8, 2 ; d’un mât, Ath. 374f) ||
➳ Ion. πτέρνη, Il. Lyc. ll. cc.
Étym. cf. sscr. pârshnis.
2 πτέρνα, ης (ἡ) c. πέρνα, Batr. 37 ; cf. πτόλις, πτόλεμος, etc.
πτέρνα, od. πτέρνη, ἡ, die Ferse ; Il. 22.397 (nach Arist. H.A. 1.15 τὸ ὄπισθεν μέρος τοῦ ποδός); πτέρναι τενόντων θʼ ὑπογραφαί, Aesch. Ch. 207. – Auch der Teil des Fußes oberhalb der Knöchel, wo das Bein am dünnsten ist, bei den Tieren die Hessen ; – Schuhsohle, Phryn. in B.A. 39 v. ἐπικαττύειν ; Fuß überh., Onest. 4 (IX.225); komisch sprichwörtlich εἴπερ τὸν ἐγκέφαλον καὶ μὴ καταπεπατημένον ἐν ταῖς πτέρναις φορεῖτε, Dem. 7.45.
Uebertr., der hintere Teil, τῆς μηχανῆς, Pol. 8.8.2 ; der untere Teil, Fuß eines Körpers, πτέρνη πόλεως, Lycophr. 442, = βάσις. Nach Ath. IX.474f τοῦ ἱστοῦ τὸ κατωτάτω.
Nach Suid. auch = δόλος, ἐπιβουλή (s. πτερνίζω).
Uebertr., der hintere Teil, τῆς μηχανῆς, Pol. 8.8.2 ; der untere Teil, Fuß eines Körpers, πτέρνη πόλεως, Lycophr. 442, = βάσις. Nach Ath. IX.474f τοῦ ἱστοῦ τὸ κατωτάτω.
Nach Suid. auch = δόλος, ἐπιβουλή (s. πτερνίζω).
Strong 4418
the heel: fig., ἐπαίρειν τὴν π. ἐπί, Jo 13:18
(LXX).†
πτέρνα, Ionic πτέρνη, ἡ,
- Ithe heel, Il.: the under part of the heel, Aesch.
- IIa ham, Batr.