Logeion | πταρμός

πταρ-μός, ὁ,

sneezing, Hp. Aph. 6.13 (pl.), Th. 2.49, Pl. Smp. 189a, Arist. Pr. 961b9; πταρμόν τʼ ὄρνιθα καλεῖτε Ar. Av. 720, cf. Arist. HA 492b6; as a bad omen, Polyaen. 3.10.2.

πταρμός, οῦ (ὁ) éternuement, Hpc. Aph. 1256 ; Thc. 2, 49 ; Plat. Conv. 189a ; Ar. Av. 720, etc.

Étym. πταίρω.

πταρμός -οῦ, ὁ [πτάρνυμαι] het niezen, genies.

πταρμός, ὁ, das Niesen ; Hippocr.; Ar. Av. 720 ; τοιούτων ψόφων καὶ γαργαλισμῶν οἷον καὶ ὁ πταρμός ἐστι, Plat. Symp. 189a.

πταρμός, οῦ, ὁ, πταίρω

Menu