πταίω
πταίω, to make to stumble
- I trans., cause to stumble or fall, σύνθεσιν ποτὶ ψεύδει Pi. Fr. 205, cf. LXX 1 Ki. 4.3:—Pass., to be missed, of things, Ael. NA 2.15; τὰ πταισθέντα failures, errors, Luc. Demon. 7; ἃ ἐπταίσθη his failures, Plu. Comp.Dion.Brut. 3.
- II intr., stumble, trip, fall, π. πρός τινι stumble against, fall over, π., ὥσπερ πρὸς ἕρματι, πρὸς τῇ πόλει Pl. R. 553b, cf. A. Pr. 926, Theoc. 7.26; πρὸς τὰς πέτρας cj. in X. An. 4.2.3; prov., μὴ δὶς πρὸς τὸν αὐτὸν λίθον πταίειν Plb. 31.11.5; also π. περί τινι, μὴ περὶ Μαρδονίῳ πταίσῃ ἡ Ἑλλάς lest Hellas should get a fall over him, i.e. be defeated by him, Hdt. 9.101.
- 2 metaph., make a false step or mistake, Th. 2.43, D. 2.20, Men. 672, etc.; ἐὰν πταίωσί τι when they make a blunder, of medical men, Philem. 75.5; οὐκ ἐλάττω, ἐλάχιστα, τὰ πλείω π., Th. 1.122, 4.18, 6.33; ἔν τισι D. 18.286; λογισμοῖς Men. 380; τῇ μάχῃ, τοῖς ὅλοις, τοῖς πράγμασι, etc., Plb. 18.14.13, 3.48.4, 1.10.1, etc.; ἀψευδὴς ὢν καὶ μὴ π. τῇ διανοίᾳ περὶ τὰ ὄντα Pl. Tht. 160d; also π. ὑπʼ ἀνάγκας S. Ph. 215 (lyr.); ὑπό τινος π. τῇ πατρίδι Plb. 5.93.2; ἐκ τύχης Id. 2.7.3.
- 3 π. τῆς ἐλπίδος to be baulked of . ., Hdn. 8.5.1.
- 4 ἡ γλῶττα π. stutters, Arist. Pr. 875b19.
1. stoten (tegen), struikelen (over), met prep. bep.:
2. overdr. een misstap begaan, een fout maken,
1) trans. anstoßen, machen, daß Etwas fallt, ausgleitet ; μὴ πταίσῃς ἐμὰν σύνθεσιν ποτὶ ψεύδει, Pind. frg. 221 ; τινὰ τῆς ἐλπίδος, machen, daß Einer seine Hoffnungen aufgibt, ihn in seinen Hoffnungen täuschen, Hdn. 8.5.1 ; pass. τὰ πταισθέντα, Fehler, Irrtümer, Luc. Demon. 7. – Gew.
2) intr., anstoßen, anschlagen ; vom Steine, πταίοντες πρὸς τὰς πέτρας διεσφενδονῶντο, Xen. An. 4.2.3 ; sprichwörtlich μὴ δὶς πρὸς τὸν αὐτὸν λίθον πταίειν, Pol. 31.19.5 ; anrennen, straucheln, fallen, πταίσας δὲ τῷδε πρὸς κακῷ, Aesch. Prom. 928 ; μὴ πταίσας μογῇς, Ag. 1607 ; ἦ που πταίων βοᾷ, Soph. Phil. 215 ; u. in Prosa : Thuc. 4.18 u. öfter ; einen Unfall haben, in Unglück geraten, μὴ περὶ μαρδονίῳ πταίσῃ ἡ Ἑλλάς, daß Griechenland nicht im Kampfe mit Mardonius unterliege, Her. 9.101 ; μὴ πταίων τῇ διανοίᾳ περὶ τὰ ὄντα, Plat. Theaet. 160d ; fehlen, irren, εὐλαβηθῶμεν, μὴ προπετῶς ἀποκρινόμενοι πταίσωμεν, Phil. 45a ; πρὸς ἕρματα, Rep. VIII.553a ; Ggstz von εὐτυχεῖν, Xen. Cyr. 3.1.26 ; εἰ δέ τι πταίσει Φίλιππος, Dem. 2.20 ; ταῦτʼ ἐν οἷς ἔπταισεν ἡ πόλις, 18.286, u. öfter ; Folgde : im Ggstz von κατορθοῦν, Pol. 11.14.4 ; πταίειν τῇ μάχῃ, 17.14.13 ; τοῖς πράγμασι, 1.10.1 ; τοῖς ὅλοις, Alles verlieren, 3.48.4, u. öfter ; auch vom Exil, τῇ πατρίδι, 1.12.7 ; ὑπό τινος, von Einem vertrieben werden, 5.93.2 u. Sp. – Ueber den Zusammenhang mit πίπτω, πτῶσις s. Buttmann Lexil. I p. 295.
- 1make to stumble ὤνασσʼ Ἀλάθεια, μὴ πταίσῃς ἐμὰν σύνθεσιν τραχεῖ ποτὶ ψεύδει fr. 205. 2.
Strong 4417
1. trans., to cause to stumble (I Ki 4:3, cf. Deiss., BS, 68
1).
2. Intrans., to stumble. Metaph., in moral sense, Ro 11:11, Ja 2:10 3:2, II Pe 1:10.†
- Itrans. to make to stumble or fall, τινὰ πρός τινι Pind.:—Pass., τὰ πταισθέντα failures, Luc.
- IIintr. to stumble, trip, fall, Soph., etc.; πτ. πρός τινι to stumble against, fall over, Aesch., Plat.; πρός τι Xen.; also, μὴ περὶ Μαρδονίωι πταίσηι ἡ Ἑλλάς lest Hellas should get a fall over him, i.e. be defeated by him, Hdt.
- 2metaph. to make a false step, to fail, Thuc., Dem.; so, ἐλάχιστα, τὰ πλείω πτ. Thuc. etc.
-
…, βροντῆς θʼ ὑπερβάλλοντα καρτερὸν κτύπον · θαλασσίαν τε γῆς τινάκτειραν νόσον τρίαιναν, αἰχμὴν τὴν Ποσειδῶνος, σκεδᾷ. πταίσας δὲ τῷδε πρὸς κακῷ μαθήσεται ὅσον τό τʼ ἄρχειν καὶ τὸ δουλεύειν δίχα. σύ θην ἃ χρῄζεις, ταῦτʼ…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἀλλʼ οἷς ἡ ἐναντία μεταβολὴ ἐν τῷ ζῆν ἔτι κινδυνεύεται καὶ ἐν οἷς μάλιστα μεγάλα τὰ διαφέροντα, ἤν τι πταίσωσιν. ἀλγεινοτέρα γὰρ ἀνδρί γε φρόνημα ἔχοντι ἡ μετὰ τοῦ ἐν τῷ μαλακισθῆναι κάκωσις ἢ ὁ μετὰ ῥώμης καὶ κοινῆς…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…Μαμερτῖνοι πρότερον μὲν ἐστερημένοι τῆς ἐπικουρίας τῆς ἐκ τοῦ Ῥηγίου, καθάπερ ἀνώτερον εἶπον, τότε δὲ τοῖς ἰδίοις πράγμασιν ἐπταικότες ὁλοσχερῶς διὰ τὰς νῦν ῥηθείσας αἰτίας, οἱ μὲν ἐπὶ Καρχηδονίους κατέφευγον καὶ τούτοις ἐνεχείριζον σφᾶς αὐτοὺς καὶ τὴν ἄκραν…
Polybius, Histories
-
…ἃ δὴ δίων νῦν πράττων, προτιμήσας τὸ πάσχειν ἀνόσια τοῦ δρᾶσαι πρότερον, διευλαβούμενος δὲ μὴ παθεῖν, ὅμως ἔπταισεν ἐπʼ ἄκρον ἐλθὼν τοῦ περιγενέσθαι τῶν ἐχθρῶν, θαυμαστὸν παθὼν οὐδέν. ὅσιος γὰρ ἄνθρωπος ἀνοσίων πέρι, σώφρων τε…
Plato, Letters
-
…αὐτοῦ παῖς γενόμενος τὸ μὲν πρῶτον ζηλοῖ τε τὸν πατέρα καὶ τὰ ἐκείνου ἴχνη διώκῃ, ἔπειτα αὐτὸν ἴδῃ ἐξαίφνης πταίσαντα ὥσπερ πρὸς ἕρματι πρὸς τῇ πόλει, καὶ ἐκχέαντα τά τε αὑτοῦ καὶ ἑαυτόν, ἢ στρατηγήσαντα ἤ τινʼ ἄλλην…
Plato, Republic
-
…καὶ μείζους εἰσὶ καὶ γίγνονται περὶ τοὺς κάμνοντας ἐν ταῖς νόσοις ἢ περὶ ὑγιαίνοντας ; εὐλαβηθῶμεν δὲ μὴ προπετῶς ἀποκρινόμενοι πταίσωμέν πῃ. τάχα γὰρ ἴσως φαῖμεν ἂν περὶ ὑγιαίνοντας. εἰκός γε. τί δʼ ; οὐχ αὗται τῶν ἡδονῶν…
Plato, Philebus
-
…αἰτίας γένος ἐν ἅπασι τέταρτον ἐνόν, τοῦτο ἐν μὲν τοῖς παρʼ ἡμῖν ψυχήν τε παρέχον καὶ σωμασκίαν ἐμποιοῦν καὶ πταίσαντος σώματος ἰατρικὴν καὶ ἐν ἄλλοις ἄλλα συντιθὲν καὶ ἀκούμενον πᾶσαν καὶ παντοίαν σοφίαν ἐπικαλεῖσθαι, τῶν δʼ αὐτῶν τούτων ὄντων…
Plato, Philebus
-
…ὡς ἔστι, καὶ τῶν μὴ ὄντων ὡς οὐκ ἔστιν. ἔοικεν. πῶς ἂν οὖν ἀψευδὴς ὢν καὶ μὴ πταίων τῇ διανοίᾳ περὶ τὰ ὄντα ἢ γιγνόμενα οὐκ ἐπιστήμων ἂν εἴην ὧνπερ αἰσθητής ; οὐδαμῶς ὅπως οὔ. παγκάλως ἄρα…
Plato, Theaetetus
-
…τῆς εἰς Θουρίους ἀποικίας, καὶ Ἡράκλειτος ὁ ποιητὴς ὁ Καλλιμάχου ἑταῖρος, καὶ καθʼ ἡμᾶς Διονύσιος ὁ συγγραφεύς. ἔπταισε δὲ καὶ αὕτη ἡ πόλις βίᾳ ληφθεῖσα ὑπὸ Ἀλεξάνδρου. Ἑκατόμνω γὰρ τοῦ Καρῶν βασιλέως ἦσαν υἱοὶ τρεῖς, Μαύσωλος…
Strabo, Geography
-
…γὰρ ἔτη διεληλύθει στρατευομένοισ διάδοχοι νεοκατάγραφοί τε καὶ ἔτι ἀγύμναστοι καὶ ἀπειροπόλεμοι. μεθʼ ὧν ὁ Πομπήιος αἰδούμενός τε τὰ ἐπταισμένα, καὶ ἐπειγόμενος τὴν αἰσχύνην ἀναλαβεῖν, ἐπέμενε χειμῶνος ἐν τῷ στρατοπέδῳ. καὶ οἱ στρατιῶται κρύους τε ὄντος ἐν…
Appian, The Wars in Spain