πυγηδόν
πυγηδόν, tail foremost
πῡγ-ηδόν, Adv.
- tail foremost, ὑποχωρεῖν πάλιν π., of certain oxen, Arist. PA 659a20 (nisi leg. παλιμπ.).
- II rump to rump, Id. HA 539b22.
πυγηδόν [ῡ] adv. par le derrière, Arstt. P.A. 2, 16, 6 ; H.A. 5, 2, 2.
Étym. πυγή, -δον.
πυγηδόν, [ῡ], adv., mit zugekehrtem Steiß ; συνιόντα πυγηδὸν ὀχεύεται, Arist. H.A. 5.2, dem ὄπισθεν συνιόντες entsprechend ; vgl. πάλιν πυγηδὸν νέμεσθαι, part.anim. 2.16.