πυρροπίπης
πυρροπίπης, one that ogles young boys
πυρρ·οπίπης, ου [ῑ] adj. m. qui guette les blonds, avec jeu de mots sur πυροπίπης, Ar. Eq. 407.
Étym. π. ὀπιπεύω.
πυρροπίπης, ὁ, der lüstern nach goldlockigen Knaben Gaffende, Goldlockenäugler, Ar. Eq. 405, von Kleon, mit Anspielung auf πυροπίπης, nach Weizen, d.i. nach der Beköstigung im Prytaneion äugelnd ; der Schol. bemerkt, daß ihn Cratin. so genannt habe, τουτέστι τὸν φύλακα τοῦ σίτου, ὡς εἰς τὸ πρυτανεῖον παρέχοντα ἄρτους.
πυρροπίπης
πυρρ-οπί_πης, ου, ὁ,
ὀπιπτεύω
- one that ogles young boys with a play upon πῡρο-πίπης, ogling wheat (i. e. dinner in the Prytaneium), Ar.