πυρσαίνω
πυρσαίνω, to make red, tinge with red
πυρσ-αίνω, (πυρσός B)
- tinge with red, ξανθὰν χαίταν π. E. Tr. 227 (lyr.), cf. Sotion p.191 W.; τὸ πρόσωπον φύκειπ. Poll. 5.102; ἡ πυρσαίνουσα μίλτος τὰ χείλη Philostr. Ep. 40.
πυρσαίνω, rendre rouge, Eur. Tr. 227 ; Philstr. Ep. 2.
Étym. πυρσός.
πυρσαίνω, feuerrot machen, Eur. Troad. 227, v.l. für πυρσεύω, u. Philostr.
πυρσαίνω,
πυρσός
- to make red, tinge with red, Eur.