σάλευμα
σάλευμα, oscillation
σάλ-ευμα [ᾰ], ατος, τό,
- oscillation, in pl., Artem. 1.79 (in marg.); σ. πολεμικὸν ἵππου D.Chr. 63.4.
σάλευμα, ατος (τὸ) [σᾰ]
1 agitation, Artém. 1, 79 ||
2 allure résolue ou fière, D. Chr. 2, 326.
Étym. σαλεύω.
σάλευμα, τό, wie σάλος, Bewegung, Erschütterung, Artemid. 1.79 ; σ. πολεμικὸν ἵππου, der rasche, kriegerische Schritt eines Pferdes, Dio Chrys.