σαλάσσω

σᾰλάσσω,

• = σαλεύω, τινα Nic. Al. 457.
• • II overload, cram full, σεσαλαγμένος οἴνῳ AP 6.56 (Maced.), cf. 11.57 (Agath.), APl. 16.306 (Leon.); cf. σαλεύω.

σαλάσσω, att. σαλάττω, bewegen, schwenken, schütteln, erschüttern ; Ibyc. 1, Conj. Müllers ; Nic. Al. 457. – Auch bis zum Ueberschwappen voll machen, vollstopfen, überladen ; γαστέρα σεσάλακτο γέρων Βάκχῳ, Agath. 26 (XI.57); Ἀνακρείων σεσαλαγμένος οἴνῳ, Leon.Tar. 37 (Plan. 306).

σαλάσσω σᾰλάσσω,

• to overload, cram full, σεσαλαγμένος Anth.