σίνηπυ Save Bailly 2024 Pape σίνηπυ (τὸ) [ῐ] c. le préc. Nic. (Ath. 366d). σίνηπυ, υος, τό, poet. u. ion. statt σίναπυ ; Nic. hat auch den acc. σίνηπυν, Al. 533.