σαλαγέω
σαλαγέω, subagito
σᾰλᾰγέω,
- = σαλάσσω (cf. παταγέω = πατάσσω), Opp. C. 4.74 (where, however, there is a tmesis of ἐπισαλαγέω), 3.352.
- 2 trans., sens. obsc., = subagito, Orac. ap. Luc. Alex. 50.
σαλαγέω-ῶ [ᾰᾰ]
1 tr. c. βινέω, Poèt. (Luc. Alex. 50) ||
2 intr. s’entrechoquer, Opp. C. 3, 352 ; p. ext. s’agiter avec violence, Opp. C. 4, 74.
Étym. cf. σαλάσσω.
σαλαγέω, = σαλάσσω, wozu es sich verhält, wie παταγέω zu πατάσσω ; Hesych. erkl. ταράττειν ; bei Luc. Alex. 50 = βινέω ; übh. brausen, vom Winde, σαλαγεῦντος νότοιο, Opp. Cyn. 4.74, was auch 3.332 herzustellen scheint.